Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 24 listopada 2021 r., IV K 244/20

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 24 listopada 2021 r., IV K 244/20

Uzasadnienie

1 Formularz UK 1

2 Sygnatura akt

3 IV K 244/20

4 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

5 1. USTALENIE FAKTÓW

6 1.1. Fakty uznane za udowodnione

7 Lp.

8 Oskarżony

9 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

10 1.1.1.

11 T. W.

12 W okresie od 22 lipca 2020 roku do 25 lipca 2020 roku w Z., pow. (...), woj. (...) i w Ł., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, sprowadził niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia wielu osób w ten sposób, że mimo umieszczenia w szpitalu zakaźnym w Z. w związku z zakażeniem wirusem SARS CoV-2 samowolnie oddalił się w dniu 22 lipca 2020 roku ze szpitala, po czym udał się środkami komunikacji publicznej do Ł., powodując zagrożenie epidemiologiczne i szerzenie się choroby zakaźnej – choroby koronawirusowej COVID – 19, a tym samym, wiedząc, że jest dotknięty wskazaną chorobą zakaźną, bezpośrednio naraził funkcjonariuszy policji J. C., T. K., M. K. (1), M. Ł., G. B., K. K. oraz T. Z. uczestniczących w jego zatrzymaniu w dniu 22 lipca 2020 roku oraz konwojowaniu w dniu 25 lipca 2020 roku na zarażenie wskazaną chorobą, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

13 tj. o czyn z art. 165 § 1 pkt 1 kk i art. 161 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk

14 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

15 Dowód

16 Numer karty

17 W dniu 22 lipca 2020 roku T. W. samowolnie oddalił się z terenu Wojewódzkiego Szpitala (...) w Z., gdzie przebywał od dnia 13 lipca 2020 roku w związku z pozytywnym wynikiem testu na obecność wirusa Covid-19. Po odkryciu nieobecności oskarżonego, pracownik szpitala powiadomił Policję, która rozpoczęła poszukiwania oskarżonego.

18 Obecność wirusa Covid-19 w organizmie oskarżonego została stwierdzona dwukrotnie za pomocą testów w dniach 9 lipca 2020 roku oraz 23 lipca 2020 roku.

19 Po samowolnym opuszczeniu szpitala w Z. oskarżony za pomocą komunikacji miejskiej dostał się do Ł.. Podróżując w autobusach i tramwajach, w których znajdowali się także inni pasażerowie oskarżony miał założoną na twarzy maskę, którą wcześniej zakupił.

20 W trakcie przemieszczania się za pomocą telefonu komórkowego, skontaktowała się z nim jedna z osób pracujących w szpitalu, próbując nakłonić go do powrotu oraz ustalić jego miejsce pobytu .

21 T. W. został około godz. 17.00 dostrzeżony w Ł. na skwerze im. Św. M. K. (2) przez policjantów J. C. i T. K. poszukujących oskarżonego. Oskarżony miał wówczas na twarzy maseczkę, która była delikatnie zsunięta.

22 Funkcjonariusze policji zachowali wówczas wszelkie środki ostrożności, bezpieczna odległość. Oskarżony nie stawiał oporu, nie próbował uciekać, wykonywał wszystkie polecenia policjantów, mimo, iż stali od niego w pewnej odległości. Na ich polecenie położył się na ziemi twarzą do podłoża. Na miejsce policjanci wezwali wsparcie w postaci policjantów wyposażonych w środki ochrony osobistej tj. M. K. (1), M. Ł..

23 Oskarżony został formalnie zatrzymany w dniu 22 lipca 2020 roku o godzinie 21:00.

24 Następnie wezwane pogotowie ratunkowe w asyście funkcjonariuszy policji przewiozło oskarżonego do Szpitala w Z..

25 wyjaśnienia oskarżonego

26 63-64, 73, 303-304

27 protokół przesłuchania świadka - A. W. (1)

28 9-10 (odpis 274), 306-307

29 protokół przesłuchania świadka - A. W. (2)

30 13-14

31 (odpis 276)

32 protokół przesłuchania świadka - E. K.

33 103, 305-306

34 dokumentacja medyczna oskarżonego

35 65,69, 332a, 336

36 protokół zatrzymania oskarżonego

37 35

38 protokół przeszukania oskarżonego

39 3-5

40 zeznania świadka - J. C.

41 112-113 (odpis 278), 311-312

42 protokół przesłuchania świadka - T. K.

43 117-118, 312-313

44 protokół przesłuchania świadka - M. K. (1)

45 122-123, 314-315

46 protokół przesłuchania świadka - M. Ł.

47 169, 315-316

48 Postanowieniem z dnia 25 lipca 2020r. Sąd Rejonowy w Zgierzu zastosował wobec T. W. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. Jeszcze tego samego dnia oskarżony był przewieziony ze Szpitala w Z. do Aresztu Śledczego w B. przez funkcjonariuszy K. K., T. Z. i G. B.. Spośród konwojujących oskarżonego policjantów tylko T. Z., który był wyposażony w specjalny kombinezon ochronny, miał kontakt z T. W., znajdował się razem z nim w karetce. Pozostali policjanci jechali w radiowozie. Po zakończeniu konwoju T. Z. zdezynfekował się w Areszcie Śledczym i wracał do Ł. radiowozem wraz z K. K. i G. B..

POSTANOWIENIE

49 zeznania świadka K. K.

50 zeznania świadka – T. Z.

51 zeznania świadka - G. B.

52 71-72

53 131-132, 308

54 137, 308-309

55 141-142, 309-310

56 Przeprowadzone u oskarżonego w dniach 31 lipca i 4 sierpnia 2021r. w Areszcie Śledczym w B. badania dały ujemny wynik na obecność koronawirusa.

57 wyniki

58 405

59 W świetle aktualnej wiedzy medycznej nie można stwierdzić, czy w dniu 22 lipca 2020 roku i do dnia 25 lipca 2020 roku oskarżony T. W. był osobą zakaźną, wydalającą wirusa i zdolną do zakażenia innych osób.

60 Opinia biegłej J. K.

61 Opinia biegłej A. M.

62 366-372

63 386-393, 409

64 Oskarżony T. W. jest osobą wykazującą cechy osobowości nieprawidłowej, jednak nie wykazuje objawów choroby psychicznej ani cech upośledzenia umysłowego, a w czasie popełniania zarzucanego jego zdolność rozpoznania znaczenia swojego czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem nie była zaburzona. Stwierdzono u niego objawy uzależnienia mieszanego.

65 Opinia sądowo-psychiatryczna

66 Opinia sądowo-psychologiczna

67 209-213

68 214-215

69 Oskarżony był uprzednio karany. Między innymi wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi w dniu 23 października 2013r. był skazany m.in. za czyn z art. 158 § 1 kk na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i kare łączną 3 lat pozbawienia wolności. Oskarżony odbył tę karę w całości w dniu 26.01.2017r.

70 dane o karalności

71 odpis wyroku z obliczeniem kary

72 105-106, 361-362

73 205-208

74 1.1.2.

75 T. W.

76 W dniu 22 lipca 2020 roku w Ł., wbrew przepisom ustawy, posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości 0,34 grama netto

77 tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

78 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

79 Dowód

80 Numer karty

81 W dniu 22 lipca 2020 roku w Ł., podczas czynności związanych z zatrzymaniem oskarżony T. W. został przeszukany przez funkcjonariuszy policji. W trakcie przeszukania ujawniono u oskarżonego woreczek strunowy zawierający biały proszek w ilości 0,34 grama.

82 Proszek ten zawierał w swoim składzie chemicznym amfetaminę w formie soli oraz kofeinę. Zawartość ilościowa amfetaminy w tym proszku wynosiła 3% jego wagi t.j. 10mg. Dawka efektywna, wystarczająca do odurzenia jednej osoby, wynosi właśnie 10 mg, jednocześnie nie stanowiąc działki handlowej.

83 Po przeprowadzonych badaniach kryminalistycznych pozostało 0,25 grama proszku.

84 protokół zatrzymania oskarżonego

85 35

86 protokół przeszukania oskarżonego

87 3-5

88 opinia na podstawie ekspertyzy kryminalistycznej

89 152-155

90 protokół przesłuchania świadka - M. K. (1)

91 123

92 protokół przesłuchania świadka - M. Ł.

93 169

94 wyjaśnienia oskarżonego

95 63-64, 303-304

96 Oskarżony był uprzednio karany.

97 dane o karalności

98 105-106, 361-362

99 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

100 Lp.

101 Oskarżony

102 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

103 1.2.1.

104 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

105 Dowód

106 Numer karty

107 2. OCena DOWOdów

108 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

109 Lp. faktu z pkt 1.1

110 Dowód

111 Zwięźle o powodach uznania dowodu

112 1.1.1

113 zeznania świadków - M. K. (1),

114 - T. K., M. Ł., - G. B., - K. K.,– J. C., - T. Z.

115 Sąd dał wiarę zeznaniom funkcjonariuszy Policji biorących udział w poszukiwaniu i zatrzymaniu oskarżonego oraz konwojujących go do Aresztu Śledczego, albowiem są logiczne, jasne spójne, wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają, korespondują z resztą materiałów dowodowych.

116 zeznania świadka - A. A. W., - E. K.

117 Sąd daje wiarę zeznaniom świadków – pielęgniarek pracujących w szpitalu w Z.. Zeznania są spójne, wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają, brak podstaw do kwestionowania.

118 dokumentacja medyczna oskarżonego

119 Brak podstaw do podważenia autentyczności dokumentacji medycznej oskarżonego – nie była kwestionowana.

120 protokół zatrzymania i przeszukania oskarżonego

121 Brak podstaw do podważania wiarygodności protokołów, nie były kwestionowane.

122 wyjaśnienia oskarżonego

123 Sąd dał wiarę spójnym i konsekwentnym wyjaśnieniom oskarżonego, które ponadto znalazły potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. Korespondują z innymi dowodami te depozycje, które dotyczą samego faktu samowolnego opuszczenia szpitala, przemieszczenia się do Ł. środkami komunikacji miejskiej, zakupu „towaru”.

124 Korelują z zeznaniami świadków także wyjaśnienia oskarżonego, że zakupił maseczkę i ją zakładał w środkach komunikacji miejskiej. Jak wynika bowiem z zeznań pielęgniarki A. W. (2) na oddziale w szpitalu oskarżony nie posiadał maseczki, zaś z zeznań świadka J. C. wynikało, iż w momencie zatrzymania w parku oskarżony miał na twarzy maseczkę. Skoro oskarżony miał na twarzy lekko zsuniętą maskę nawet na zewnątrz, mimo iż w lipcu 2020r. nie było nakazu noszenia masek na otwartej przestrzeni, to tym samym uznać należy, iż tym bardziej, oskarżony, tak jak twierdzi, miał tę maskę założoną w autobusie , czy tramwaju.

125 Sąd uznał za wiarygodne także twierdzenie oskarżonego, iż nie zdawał sobie sprawy jaki zagrożenie stwarza dla innych ludzi, nie ma bowiem w materiale dowodowym, żadnego dowodu podważającego te wyjaśnienia. W dokumentacji lekarskiej, zarówno tej ze szpitala jednoimiennego, jak i tej ze szpitala psychiatrycznego) brak jakiegokolwiek zapisu by oskarżony był, zgodnie z wymaganiami ustawy o prawach pacjenta, pouczony o takich konsekwencjach, o transmisjach zakażenia. Nie miały takiej wiedzy w tym konkretnym przypadku także przesłuchane pielęgniarki. Co prawda świadek A. W. (1) na rozprawie twierdziła, iż po samowolnym opuszczeniu szpitala przez oskarżonego informowała go, że zaraża, jednak jest to nieprzekonujące w sytuacji, gdy w dokumentacji medycznej w dniu 22 lipca (...). wpisała jedynie informację, że powinien wrócić do szpitala. Mając na uwadze, iż oskarżony wcześniej przebywał w szpitalu psychiatrycznym, z którego trafił do szpitala jednoimiennego w Z., nie można mieć także pewności, że na bieżąco zapoznawał się z informacjami na temat pandemii prezentowanymi w środkach masowego przekazu.

126 Opinia sądowo-psychiatryczna

127 Brak podstaw do kwestionowania sposobu przeprowadzenia badania oraz sformułowanych wniosków.

128 Opinie pisemne biegłej J. K. (2) i biegłej A. M. (2)

129 Opinie jasne pełne i nie budzące wątpliwości, co do wynikających z nich wniosków.

130 Obie opinie są w zasadzie zbieżne co do ostatecznych wniosków, choć biegłe w inny sposób te wnioski wyraziły. Biegła A. M. (2) podała, iż w okresie 22-25 lipca prawdopodobieństwo spowodowania przez oskarżonego zagrożenia epidemiologicznego lub szerzenia się choroby zakaźnej było na bardzo niskim poziomie od 5 do 10 %. Z kolei biegła J. K. (2) wskazywała, co do rzeczywistego zagrożenia epidemiologicznego i sprowadzenia zagrożenia dla życia lub zdrowia wielu osób spowodowanego zachowaniem oskarżonego, iż w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy oraz dokumentację medyczną dotyczącą oskarżonego w świetle aktualnej wiedzy medycznej nie sposób z pewnością wymaganą w postępowaniu karnym stwierdzić czy w dniu 22 lipca 2020 roku oskarżony T. W. był osobą zakaźną, wydalającą wirusa i zdolną do zakażenia innych osób, jak również, że był on wówczas osoba niezakażajacą.

131 Dane o karalności, odpis wyroku

132 Brak podstaw do podważania wiarygodności dokumentów, nie były kwestionowane.

133 opinia na podstawie ekspertyzy kryminalistycznej

134 Brak podstaw do zakwestionowania prawidłowości przeprowadzonego badania, opinia jasna pełna i nie budzi wątpliwości, co do wynikających z nich wniosków o sformułowanych wniosków.

135 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

136 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

137 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

138 Dowód

139 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

140 1.1.1

141 Opinia biegłej J. K. (2) z dn. 24 lipca 2020 roku

142 Sąd pominął ustną opinię biegłej J. K. (2) z dnia 24 lipca 2020 roku z uwagi na fakt, iż biegłej nie został przedstawiony pełny materiał dowodowy. Jak wynika z tego przesłuchania bieglej oraz z przesłuchania biegłej na rozprawie biegła J. K. (2) była poinformowana jedynie o przeprowadzonym po powrocie do szpitala u T. W. badaniu w dniu 23 lipca 2020r.. Podczas przesłuchania przed sądem biegła wskazała iż opinia ta była wydana doraźnie i dla pełniejszego wypowiedzenia się koniecznym było załączenie wszystkich przeprowadzonych u oskarżonego wymazów i wyników ich badań. Po tym, jak biegła otrzymała w/w dowody, w wydanej po uzupełnieniu opinii pisemnej z dnia 5 lipca 2021 roku, całkowicie zmieniła wnioski co do faktycznego wystąpienia zagrożenia zarażenia innych osób przez oskarżonego.

143 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

144 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

145 Oskarżony

146 ☒

147 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

148 2

149 T. W.

150 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

151 Na podstawie zebranego materiału dowodowego, Sąd uznał oskarżonego T. W. za winnego tego, że wbrew przepisom ustawy w dniu 22 lipca 2020 roku posiadał on przy sobie amfetaminę w ilości 10mg.

152 Sąd postanowił jednocześnie o zmianie kwalifikacji prawnej czynu w stosunku do przyjętej przez prokuratora w akcie oskarżenia - t.j. art. 62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na art. 62 ust. 3 tejże, poprzez przyjęcie iż powyżej wskazana ilość narkotyku uzasadnia przyjęcie kwalifikacji uprzywilejowanej przestępstwa z art. 62. Prokurator w treści zarzutu oskarża T. W. o posiadanie amfetaminy w ilości 0,32g, podczas, gdy przeprowadzone badanie fizykochemiczne zatrzymanej substancji wykazało, iż stanowi ona mieszankę sproszkowanej kofeiny i amfetaminy, przy czym zawartość narkotyku wynosi 3% wagi mieszanki czyli 10mg. Taka ilość stanowi 1 dawkę efektywną, czyli minimum, jakie jest konieczne do odurzenia jednej osoby, będąc jednocześnie ilością zbyt małą do uznania ją za działkę handlową. Stąd biorąc pod uwagę powyższe, jak również okoliczności popełnienia czynu, warunki osobiste sprawcy (T. W. jest osobą ze stwierdzonym uzależnieniem od substancji psychotropowych) Sąd uznał zachowanie oskarżonego za przestępstwo z art. 62 ust. 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czyli przypadek mniejszej wagi.

153 ☐

154 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

155 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

156 ☐

157 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

158 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

159 ☐

160 3.4. Umorzenie postępowania

161 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

162 ☒

163 3.5. Uniewinnienie

164 1

165 T. W.

166 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

167 Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie pozwala na uznanie oskarżonego winnym zarzucanego mu w pkt I czynu.

168 Przede wszystkim wskazać należy, iż w świetle opinii biegłych J. K. i A. M., nie da się wysnuć nie pozbawionego wątpliwości wniosku, że w dniu 22 lipca 2020r i następnych, oskarżony T. W. był w ogóle osobą zakaźną.

169 Z akt postępowania wynika, iż zarzut popełnienia przestępstwa z art. 165 § 1 k.k. i art. 161 § 2 k.k. prokurator oparł w znacznej mierze na treści przesłuchania biegłej z zakresu medycyny sądowej J. K. (2) z dnia 24 lipca 2020 roku, która jak już wskazywano powyżej była wydana na podstawie niepełnego materiału dowodowego.

170 Z treści opinii, wydanej po przeanalizowaniu pełnego materiału dowodowego, w tym całej dokumentacji medycznej, wynika iż nie sposób stwierdzić jednoznacznie czy oskarżony w dniu 22 lipca 2020 roku był osobą zakaźną. Niejednoznaczność wniosków zawartych w powyższej opinii wynika ze złożoności zagadnienia jakim jest mechanizm rozprzestrzeniania się wirusa SARS-CoV-2, ograniczonej na chwilę obecną wiedzy co do wiremii u osób z pozytywnym wynikiem na obecność wirusa.

171 Również biegła A. M. (2) podała, iż w okresie 22-25 lipca prawdopodobieństwo spowodowania przez oskarżonego zagrożenia epidemiologicznego lub szerzenia się choroby zakaźnej było bardzo małe, w swojej ostatecznej opinii biegła określiła je na poziomie od 5 do 10 %. Mając na uwadze treść obu opinii zgodzić się należy z biegłą J. K. (2), że w świetle aktualnej wiedzy medycznej nie sposób z pewnością wymaganą w postępowaniu karnym stwierdzić czy, w zarzucanym oskarżonemu okresie, oskarżony T. W. był osobą zakaźną, wydalającą wirusa i zdolną do zakażenia innych osób.

172 Podkreślić należy, iż sąd za całkowicie chybiony uznał postawiony oskarżonemu zarzut zachowania wyczerpującego dyspozycję art. 161 § 2 kk na szkodę funkcjonariuszy policji. W świetle zeznań funkcjonariuszy policji, że zachowali wszelkie środki ostrożności, zarówno w dniu 22 lipca, jak i 25 lipca, nie zbliżali się do oskarżonego, że bezpośredni kontakt z oskarżonym mieli tylko policjanci wyposażeni w środki ochrony, w tym kombinezony, a także w świetle zeznań, że oskarżony w momencie zatrzymania wykonywał wszystkie ich polecenia tj. położenie się na ziemi, że nie podejmował prób ucieczki, czym zmusiłoby ich do pościgu i być może bezpośredniego kontaktu z nim, zarzut ten jest całkowicie niezrozumiały. W takich okolicznościach uznanie, iż oskarżony mógł mieć zamiar, choćby ewentualny, narażenia policjantów na zarażenie, jest całkowicie bezpodstawne. Kuriozalne zaś wydaje się przypisanie oskarżonemu takiego zamiaru w czynie ciągłym rozpościerającym się także na dzień 25 lipca 2020r., kiedy to miał być konwojowany do Aresztu Śledczego, na co oskarżony nie miał już żadnego wpływu, a co więcej jest mało prawdopodobnym, by już w dniu 22 lipca zakładał, że zostanie wobec niego zastosowany środek zapobiegawczy w postaci aresztu tymczasowego i będzie on do tego aresztu konwojowany i choćby godził się, że będzie wówczas zagrażał funkcjonariuszom policji. Ostatecznie w głosach końcowych sam prokurator wycofał się z tak sformułowanego zarzutu wnosząc o wyeliminowanie z kwalifikacji art. 161 § 2 kk i art. 12 § 1 kk.

173 Ponieważ jednak w toku postępowania nie udało się rozwiać wątpliwości co do realności zagrożenia rzekomo spowodowanego przez oskarżonego sąd w oparciu o art. 5 § 2 kpk oskarżonego od całości zarzutu uniewinnił, a koszty sądowe w tym, zakresie przejął na rachunek Skarbu Państwa.

174 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

175 środki związane z poddaniem sprawcy próbie

176 Oskarżony

177 Punkt rozstrzygnięcia

178 z wyroku

179 Punkt z wyroku odnoszący się

180 do przypisanego czynu

181 Przytoczyć okoliczności

182 T. W.

183 2

184 Na korzyść oskarżonego Sąd poczytał niską szkodliwość społeczną czynu, bardzo niewielką ilość narkotyku, jak również fakt przyznania się przez oskarżonego do jego popełnienia, a także warunki osobiste sprawcy (w tym uzależnienie) przemawiające za wymierzeniem kary pozbawiania wolności w niskim wymiarze.

185 Na niekorzyść oskarżonego sąd wziął pod uwagę wielokrotną dotychczasową jego karalność, świadczącą o całkowitym lekceważeniu porządku prawnego.

186 T. W.

187 3

188 Sąd orzekł o przepadku dowodu rzeczowego w postaci zatrzymanej torebki strunowej zawierającej amfetaminę, z uwagi na fakt iż posiadanie w/w substancji jest zabronione i nie może być ona przedmiotem obrotu.

189 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

190 Oskarżony

191 Punkt rozstrzygnięcia

192 z wyroku

193 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

194 Przytoczyć okoliczności

195 T. W.

196 4

197 Na podstawie art. 63 § 1 kk sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 22 lipca 2020 roku godz. 21.00 do dnia 22 sierpnia 2020r. godz. 21.00.

198 6. inne zagadnienia

199 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

200 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

201 7. KOszty procesu

202 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

203 Przytoczyć okoliczności

204 5

205 Sąd zasądził od skarbu Państwa na rzecz adw. A. B. kwotę 1845 zł (tysiąc osiemset czterdzieści pięć złotych tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu mając na uwadze ilość terminów.

206 6

207 Sąd uznał, iż uiszczenie kosztów sądowych, choćby w części, byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe wobec jego sytuacji majątkowej i braku dochodów, stąd na podstawie art. 624 §1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

208 7. Podpis