Postanowienie Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 18 stycznia 2016 r., II Cz 843/15

postanowienie Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 18 stycznia 2016 r., II Cz 843/15

Tekst

1 Sygn. akt II Cz 843/15

POSTANOWIENIE

2 K., dnia 18 stycznia 2016 r.

3 Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy

4 w składzie następującym:

5 Przewodniczący: S. S.O. Paweł Szwedowski

6 po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. w Kaliszu

7 na posiedzeniu niejawnym

8 sprawy z powództwa (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W.

9 przeciwko K. W.

10 o zapłatę

11 w przedmiocie zażalenia (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W.

12 na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu

13 z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt I C 873/14

14 postanawia:

15 oddalić zażalenie.

16 Sygn. akt II Cz 843/15

17 Dnia 18 stycznia 2016 roku

Uzasadnienie

18 Postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu umorzył postępowanie w sprawie z powództwa (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą

19 w W. przeciwko K. W. o zapłatę kwoty 643,49 zł oraz oddalił wniosek powoda o zwrot opłaty od pozwu.

20 W uzasadnieniu wskazano, że cofnięcie przez powoda pozwu jest skuteczne albowiem dokonane zostało przed rozpoczęciem rozprawy, stąd nie wymaga zgody strony pozwanej. Sąd Rejonowy oddalając wniosek o zwrot opłaty od pozwu wskazał, iż cofnięcie nastąpiło po skierowaniu sprawy na rozprawę w dniu 18 czerwca 2014 r. stąd brak jest przesłanek do zwrotu choć połowy opłaty od pozwu.

21 Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł powód zaskarżając je w zakresie punktu

22 2 i domagając się jego zmiany poprzez orzeczenie o zwrocie na rzecz powoda uiszczonej opłaty od pozwu i przyznania kosztów postępowania zażaleniowego. Jako żądanie ewentualne skarżący wskazał uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy

23 w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 79 ust. 1 pkt 1b ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

24 Sąd Okręgowy, zważył co następuje:

25 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

26 Analiza argumentów podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia oraz zarzuty zażalenia prowadzą do wniosku, że skarżący wydaje się nie zauważać, że już literalne brzmienie powołanego w zażaleniu art. 79 ust. 1 pkt 1b ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.

27 o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1025 z późn. zm.) – dalej jako ustawa o kosztach, wskazuje, że nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie.

28 Nie ulega wątpliwości, że cofnięcie pozwu w niniejszej sprawie nie nastąpiło przed wysłaniem odpisu pisma stronie pozwanej, albowiem miało to miejsce dopiero 14 października 2015 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej k. 100). W doktrynie

29 i judykaturze nie kwestionowanym jest obecnie stanowisko, że termin „wysłanie”, którym posłużył się ustawodawca w art. 79 ust. 1 pkt 1b ustawy o kosztach utożsamia się

30 nie z techniczną czynnością nadania przesyłki w placówce pocztowej, ale jest to moment wydania przez przewodniczącego zarządzenia o doręczeniu stronom pisma, co do którego strona złożyła oświadczenie o cofnięciu albo wydania zarządzenia o terminie posiedzenia (por. np. postanowienie SN z dnia 5 września 2008 r., III CNP 44/08, publ. OSNC 2009, nr 1, poz. 19). Innymi słowy, do cofnięcia pisma musi dojść przed datą wydania zarządzenia

31 o doręczeniu pisma stronie przeciwnej. W niniejszej sprawie zarządzenie tego rodzaju wydane zostało w dniu 26 maja 2014 r. (k. 85v). Wbrew wnioskom wynikającym z treści zażalenia prawidłowa wykładnia wspomnianego przepisu z całą pewnością nie uzależnienia także uprawnienia do zwrotu opłaty od skuteczności doręczenia stronie pozwanej odpisu pisma, w niniejszej sprawie pozwu.

32 Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 505 ¹⁰k.p.c.