Wyrok Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 14 stycznia 2016 r., II Ca 499/15

wyrok Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 14 stycznia 2016 r., II Ca 499/15

Tekst

1 Sygn. akt II Ca 499/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 K., dnia 14 stycznia 2016 r.

3 Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy

4 w składzie:

5 Przewodniczący:

6 SSO Wojciech Vogt (spr.)

7 Sędziowie:

8 SSO Barbara Mokras

9 SSO Paweł Szwedowski

10 Protokolant:

11 st. sekr. sąd. Jolanta Bąk

12 po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016r. w Kaliszu

13 na rozprawie

14 sprawy z powództwa K. S.

15 przeciwko Towarzystwu (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W.

16 o zapłatę

17 na skutek apelacji pozwanego

18 od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim

19 z dnia 30 czerwca 2015r. sygn. akt I C 3/15

20 1. oddala apelację,

21 2. zasądza od pozwanego Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz K. S. kwotę 1200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.

22 SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Paweł Szwedowski

23 II Ca 499/15

Uzasadnienie

24 Powód K. S. wniósł pozew przeciwko Towarzystwu (...) S.A. z siedzibą w W. o zasądzenie kwoty 48.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 grudnia 2014 r. i kosztami postępowania.

25 Pozwany wniósł o oddalenie powództwa.

26 Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 30 czerwca 2015 r. zasądził od pozwanego Towarzystwa (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na rzecz powoda K. S. kwotę 24.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 2 stycznia 2015 r. W pozostałym zakresie powództwo oddalił i orzekł o kosztach postepowania.

27 Apelację od tego rozstrzygnięcia złożył pozwany zaskarżając wyrok w punkcie 1 co do kwoty 16.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 2 stycznia 2015 r. do dnia zapłaty i w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Zarzucił naruszenie art. 448 k.c. przez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że odpowiednim i uzasadnionym rozmiarem krzywdy powoda po śmierci matki w dniu 2 lutego 2008 r. jest zadośćuczynienie w łącznej wysokości 36.000 zł . W oparciu o ten zarzut wniósł o stosowną zmianę wyroku przez zasądzenie kwoty 8.000 zł z odsetkami i korektę orzeczenia o kosztach postepowania.

28 Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów.

29 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

30 Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.

31 Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804; orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1935 r., C III 680/34. Zb. Urz. 1936, poz. 379, z dnia 14 lutego 1938 r.., C II 21172/37, Przegląd Sądowy 1938, poz. 380 i z dnia 19 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., I CSK 147/05).

32 Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że powód miał dobry i częsty kontakt z matką i stanowił z nią dobrze funkcjonującą rodzinę. Po śmierci matki powód zaczął chorować. Matka była wsparciem dla powoda w trudnych sprawach życiowych, a także okazywała mu niejednokrotnie wsparcie finansowe. Powód stracił matkę w sposób nagły i w traumatycznych okolicznościach. Z uwagi na to,. że był już osoba dojrzałą łatwiej poradził sobie z żałoba. Nie musiał korzystać z pomocy specjalistów.

33 Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy ustalił te okoliczności i w oparciu o nie dokonał prawidłowej oceny, że kwota 36.000 zł jest kwota odpowiedniego zadośćuczynienia za krzywdę jaka spotkała go w wyniku śmierci matki

34 Należy podkreślić, że przyznane zadośćuczynienie ma pełnić funkcję kompensacyjną. Wysokość kwoty zadośćuczynienie w żadnym wypadku nie może zależeć od ilości osób, które doznały krzywdę w wyniku określonego zdarzenia szkodzącego. Sąd Najwyższy w szeregu orzeczeniach podkreślał indywidualny charakter zadośćuczynienia, jak również to, że nie może być ono symboliczne i jego niska wysokość nie może deprecjonować dobra podlegającego ochronie.

35 Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c., orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 989 k.p.c.