Wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 1 marca 2016 r., VII U 1228/15

wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 1 marca 2016 r., VII U 1228/15

Tekst

1 Sygn. akt VII U 1228/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 1 marca 2016 r.

3 Sąd Okręgowy w Gdańsku

4 VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

5 w składzie:

6 Przewodniczący: SSO Bożenna Zalewska

7 Protokolant: st. sekr. sądowy Adrianna Mikulska

8 po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. w Gdańsku

9 sprawy J. L.

10 przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G.

11 o prawo do emerytury

12 na skutek odwołania J. L.

13 od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G.

14 z dnia 8 czerwca 2015 r. nr (...)

15 oddala odwołanie.

16 Sygn. akt VII U 1228/15

Uzasadnienie

17 Decyzją z dnia 08 czerwca 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił ubezpieczonemu J. L. prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnych warunkach z uwagi na niespełnienie warunków nabycia tego prawa, przewidzianych przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. 748 ze zm.), dalej: ustawa. Organ rentowy nie uwzględnił ubezpieczonemu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach w okresie od dnia 02 stycznia 1979 r. do dnia 30 września 1997 r. w Zakładach (...) „ S.A., bowiem z zakresu obowiązków znajdującego się w aktach osobowych ubezpieczonego wynika, iż nie mógł stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przebywać w środowisku pracy którym są zatrudnieni pracownicy wykonujący pracę w warunkach szczególnych, oraz okresu od 08 października 1997 r. do 31 grudnia 1998 r. w (...) Sp. z.o.o. wobec faktu, iż rodzaj wykonywanej pracy i stanowisko zajmowane przez ubezpieczonego nie są zgodne z przepisami Rozporządzenia Rady Ministrów dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze i przepisami resortowymi. (k. 30 akt rentowych).

18 Odwołanie z dnia 11 czerwca 2015 r. od powyższej decyzji pozwanego organu rentowego wniósł ubezpieczony J. L., wskazując, iż w jego przekonaniu spełnia on ostatnią przesłankę niezbędną do przyznania wnioskowanego świadczenia. Jego praca na stanowisku kierowniczym polegała bowiem na kontroli i jakości wykonanych w szczególnych warunkach produktów i odbywała się na hali produkcyjnej, gdzie również mieściło się jego biuro. (k. 2 akt sprawy).

19 W odpowiedzi z dnia 24 czerwca 2015 r. na odwołanie ubezpieczonego pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Organ rentowy wskazał, iż ubezpieczony nie udowodnił żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych. W świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych z dnia 30 września 1997 r. z (...) S.A. syndyk nie określił charakteru pracy ubezpieczonego, wskazując jedynie, iż ubezpieczony wykonywał prace agregatowe urządzeń produkcyjnych oraz technologa powołując się na zarządzenie nr 16 Ministra Rolnictwa Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej. Tymczasem w dziale X poz. 10 pkt 2 (przemysł paszowy i utylizacyjny) zarządzenia wskazano stanowisko mieszankowy śruty i komponentów paszowych. Przemysł paszowy i utylizacyjny nie zawiera działu XIV, a wykaz B nie odnosi się do przemysłu rolno-spożywczego.

20 Ze świadectwa pracy z dnia 29 stycznia 1999 r. z (...) Sp. z.o.o. wynika, iż ubezpieczony w ww. zakładzie wykonywał nadzór nad przebiegiem technologii produkcji na stanowisku kierownik ds. produkcji pasz, pracodawca zaś nie określił charakteru pracy w oparciu o przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze i przepisami resortowymi. (k. 3 akt sprawy).

21 Pismem procesowym z dnia 22 grudnia 2015 r. ubezpieczony podtrzymał swoje stanowisko jednocześnie przedstawiając karty zarobkowe z których wynika, iż otrzymywał on dodatek za pracę w warunkach szczególnych w okresie pracy w (...) S.A. (k. 27 i 28 akt sprawy).

22 Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

23 Ubezpieczony J. L., urodzony dnia (...), w dniu 15 kwietnia 2015 r. złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. wniosek o emeryturę w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnych warunkach w związku z rozwiązaniem stosunku pracy. Ubezpieczony jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego, złożył jednak wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku otwartym funduszu emerytalnym za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa. Wymagany wiek 60 lat ubezpieczony ukończył w dniu 15 maja 2015 r.

24 okoliczności bezsporne, vide: wniosek ubezpieczonego o emeryturę – k. 1-3 akt rentowych

25 W toku postępowania przed organem rentowym ubezpieczony udowodnił według stanu na dzień 01 stycznia 1999 r. staż sumaryczny 25 lat, 3 miesiące i 11 dni, jednakże nie udowodnił wymaganych 15 lat pracy w warunkach szczególnych.

26 dowód: karta przebiegu zatrudnienia ubezpieczonego – k. 29 akt rentowych

27 Zaskarżoną w sprawie decyzją z dnia 08 czerwca 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił ubezpieczonemu J. L. prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnych warunkach z uwagi na niespełnienie warunków nabycia tego prawa, przewidzianych przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

28 dowód: decyzja pozwanego o odmowie prawa do emerytury z dnia– k. 30 akt rentowych

29 W spornym okresie od dnia 02 stycznia 1979 r. do dnia 30 września 1997 r., ubezpieczony w pełnym wymiarze czasu był zatrudniony w Zakładach (...) S.A. na stanowiskach agregatowy produkcji, technologa kierownika ( od 06 sierpnia 1979 r.) kierownika działu produkcji ( od 01 sierpnia 1986 i zastępcy dyrektora. Budynek produkcyjny posiadał kilka pięter, panował tam hałas i zapylenie. Początkowo ubezpieczony pracował jako agregatowy wykonując pracę w sterowni. Po otrzymaniu awansu na kierownika zmiany ubezpieczony dostał do dyspozycji zamknięte biuro, które mieściło się na parterze budynku produkcyjnego i znajdowało się w nim biurko oraz dokumentacja. Drugie z biur pozostających do dyspozycji skarżącego znajdowało się w oddzielnym budynku biurowym. Ubezpieczony był odpowiedzialny za pracę ok. 20 pracowników. Pracownicy podlegli ubezpieczonemu zatrudnieni byli w sterowni zboża, sterowni wyrobu gotowego, sterowni wstępnego mieszania, przy obsłudze kosza kolejowego. Podlegli pracownicy przygotowywali mieszanki i koncentraty. Ubezpieczony wydawał dyspozycje, zapewniał odpowiednie surowce i komponenty, chodził do magazynów znajdujących się w pewnej odległości od budynku produkcyjnego i zlecał dostarczenie odpowiednich produktów magazynierom. Skarżący kontrolował również proces produkcji, sprawdzał jakość produktów, odpowiadał za jakość produkcji, tworzył receptury, opracowywał harmonogramy, opracowywał skład mieszanek, odpowiadał za założone plany produkcji, współpracował z innymi działami.

30 W okresie zatrudnienia ubezpieczony otrzymywał dodatek za pracę w warunkach szczególnych, jednakże, jak wynika z kart wynagrodzeń, tylko za poszczególne miesiące.

31 dowód: świadectwo pracy z dnia 30 września 1997 r. k. 7 akt emerytalnych, k. 7 akt rentowych świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych z dnia 30 września 1997 r. k 7 akt emerytalnych zeznania ubezpieczonego – k. 29-31 akt sprawy, akta osobowe – osobna teczka w aktach sprawy, zeznania świadków k. 29-31 akt sprawy oraz 32 –protokół elektroniczny, karty zarobkowe k. 28 akt sprawy

32 W okresie od 08 października 1997 r. do 31 stycznia 1999 r. ubezpieczony pracował na stanowisku kierownika ds. produkcji w (...) Sp. z.o.o. wykonując nadzór nad przebiegiem technologii.

33 dowód: świadectwo pracy z dnia 29 stycznia 1999 r. k. 17 akt emerytalnych

34 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach niniejszej sprawy, aktach rentowych pozwanego organu oraz aktach osobowych ubezpieczonego ze spornego okresu, których prawdziwość i rzetelność nie była przez żadną ze stron kwestionowana. Sąd również nie znalazł podstaw do podważenia jej wiarygodności z urzędu. Zeznaniom świadków Sąd dał wiarę w zakresie w jakim znajdują potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy, świadkowie ci bowiem wobec faktu, iż co prawda byli zatrudnieni w spornym okresie w zakładzie (...) jednakże nie pracowali stale na hali produkcyjnej, wobec czego nie mają wiedzy co do czynności faktycznie, stale i w pełnym zakresie świadczonych przez ubezpieczonego.

35 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

36 W świetle poczynionych ustaleń faktycznych odwołanie skarżącego J. L. nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

37 Przedmiotem niniejszego postępowania była kwestia ustalenia prawa ubezpieczonego do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Wyniki przeprowadzonego przez Sąd postępowania dowodowego wykazały, że wnioskodawca nie legitymuje się wymaganym 15–letnim stażem pracy w szczególnych warunkach, co sprawia, iż stanowisko organu emerytalnego odmawiające wnioskodawcy prawa do wcześniejszej emerytury, jest słuszne.

38 Ogólne zasady nabywania prawa do emerytury dla ubezpieczonych urodzonych po 1948 r. zostały uregulowane w treści art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 nr 153 poz. 1227 ze zm.), dalej: ustawa, zgodnie z którym ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, tj. spełniają łącznie następujące warunki:

39 1)legitymują się okresem zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż: 65 lat dla mężczyzn, 60 lat dla kobiet,

40 2) mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej: 25 lat dla mężczyzn, 20 dla kobiet,

41 3 ) nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.

42 Podkreślenia wymaga, iż art. 184 ust 2 powyższej ustawy zmieniony został przez art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r. nr 637) z dniem 01 stycznia 2013r., co skutkuje tym iż od 01 stycznia 2013 r. celem uzyskania uprawnienia do emerytury w warunkach szczególnych nie ma konieczności spełniania przez ubezpieczonych przesłanki rozwiązania stosunku pracy.

43 Aktem wykonawczym, do którego odsyła ustawa, jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Stosownie do treści § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

44 1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

45 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

46 W wykazie A – prac w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego – stanowiącym załącznik do rozporządzenia:

47 ⚫

48 w dziale XIV (Prace różne) pod pozycją 24 wskazana jest kontrola międzyoperacyjna, kontrola jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie

49 ⚫

50 w wykazie A, dziale X – „W rolnictwie i przemyśle rolno-spożywczym”, poz. 10 wskazano– „Prace przy wytwarzaniu mąki, kasz, płatków i śruty” oraz w załączniku nr 1 do zarządzenia nr 16 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 31 marca 1988 r. w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w wykazie A, dziale X, poz. 11, pkt 1 wskazano „agregatowy czyszczenia i rozdrabniania ziarna”, pkt 2 – „mieszankowy śruty i komponentów paszowych”.

51 Wskazać również należy, iż zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 i 2 powołanego wyżej rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.

52 Okresy pracy natomiast, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy (§ 2 ust. 2).

53 Trzeba jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z utartą praktyką i orzecznictwem w postępowaniu przed sądem okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przewidziane rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze mogą być ustalane także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia z zakładu pracy (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1984 r., III UZP 6/84 oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r. III UZP 48/84), a więc wszelkimi dopuszczalnymi przez prawo środkami dowodowymi.

54 Bezspornym jest, iż ubezpieczony osiągnął 60 rok życia, na dzień złożenia wniosku udokumentował okres składkowy i nieskładkowy w wymiarze 25 lat, oraz przekazał środki znajdujące się na rachunku otwartego funduszu emerytalnego.

55 Przedmiotem sporu pozostawało ustalenie, czy za zatrudnienie w szczególnych warunkach przy w/w pracach uznać można było w/w sporne okresy zatrudnienia ubezpieczonego – wobec zarzutów pozwanego, iż na podstawie przedłożonej dokumentacji nie można stwierdzić, że stale i w pełnym wymiarze czasu pracy świadczył pracę w warunkach szczególnych.

56 Wskazać należy, iż jeżeli chodzi o pracę wymienioną w pkt 24, działu XIV, wykazu A do rozporządzenia z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43), to metodycznie podstawowe znaczenie ma ustalenie jakie prace wykonywali pracownicy podwładni. Warunkiem jest tu pozytywne stwierdzenie, że jako podstawowe wykonywali prace wymienione w wykazie. Dopiero wówczas można oceniać czy określona kontrola bądź dozór stanowiły pracę w szczególnych warunkach, przy czym łącznikiem jest narażenie ubezpieczonego na czynniki istniejące na stanowiskach pracy podwładnych zatrudnianych w szczególnych warunkach. Również więc do kontrolującego czy dozorującego wymaga się aby praca z pkt 24 była wykonywana stale i pełnym wymiarze czasu pracy na danym stanowisku (§ 2 rozporządzenia) (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2008 r., I UK 111/08, podobnie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2012 r., I UK 360/11 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2011 r., II UK 48/11). Zdaniem Sądu Okręgowego spełnienie powyższej przesłanki nie budzi wątpliwości – podwładni ubezpieczonego wykonywali bowiem prace o przy produkcji pasz, śruty, meiieszanek w warunkach silnego zapylenia.

57 Godzi się w tym miejscu przytoczyć ugruntowany pogląd judykatury, z którego wynika, iż czynności ogólnie pojętego nadzoru lub kontroli w procesie produkcji wykonywanej w wydziałach i oddziałach, w których zatrudnieni są pracownicy wykonujący pracę w warunkach szczególnych w rozumieniu rozporządzenia w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, objęte poz. 24 działu XIV wykazu A rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.), to te czynności, które wykonywane są w warunkach bezpośrednio narażających na szkodliwe dla zdrowia czynniki, a więc polegające na bezpośrednim nadzorze i bezpośredniej kontroli procesu pracy na stanowiskach pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Jeśli zatem czynności te wykonywane są w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na stanowisku pracy związanym z kontrolą międzyoperacyjną, kontrolą jakości produkcji i usług oraz dozorem inżynieryjno-technicznym, to okres wykonywania tej pracy jest okresem pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu (wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 23 sierpnia 2012 r., III AUa 366/12).

58 Wskazać należy, iż o tym, czy praca polegająca na dozorze nad innymi pracownikami, jest tą wykonywaną w warunkach szczególnych, decyduje to, jaki ma ona charakter i w jaki sposób się ją realizuje. Potwierdził to Sąd Najwyższy w wyroku z 3 grudnia 2013 r. (I UK 184/13). Okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczenia są tylko te lata, gdy ubezpieczony pracował w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze. O wcześniejsze świadczenie można się więc ubiegać tylko wtedy, kiedy dozór nad pracą ma charakter specjalistyczny, a nie wynikający z podporządkowania pracowniczego. Musi być sprawowany w konkretnym środowisku pracy, w którym istnieje narażenie na czynniki szkodliwe dla zdrowia i w pełnym wymiarze czasu. Wyrok ten potwierdza dotychczasową linię orzeczniczą SN. W myśl niej przy ocenie spełniania przez „dozór inżynieryjno-techniczny” cech pracy w warunkach szczególnych należy odróżniać czynności administracyjno-biurowe ściśle związane ze sprawowanym dozorem, od czynności, które nie są w żadnym związku z tym dozorem i stanowią dodatkowe obowiązki (niezwiązane z wykonywaniem bezpośredniego nadzoru nad procesem produkcji). Aby nabyć prawo do wcześniejszej emerytury, trzeba po spełnieniu pozostałych przesłanek wykonywać pracę w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze. Jeśli zatem realizacja tych dodatkowych zadań uniemożliwia sprawowanie dozoru inżynieryjno-technicznego w taki sposób, to okresu tej pracy nie można uznać za wykonywaną w warunkach szczególnych. Warto tu wyliczyć podane przez SN warunki, po spełnieniu których dozór można uznać za pracę w warunkach szczególnych (muszą być spełnione łącznie):

59 1.ma być dozorem inżynieryjno-technicznym, czyli specjalistycznym, a nie „zwykłym” dozorem wykonywanym jako pracownicze podporządkowanie kierownictwu pracodawcy;

60 2.musi być wykonywany bezpośrednio w określonym, skonkretyzowanym środowisku pracy odznaczającym się występowaniem warunków szczególnych;

61 3.powinien dotyczyć prac zgodnych z wykazami prac w szczególnych warunkach i wykonywanych bezpośrednio przez osoby, nad którymi sprawowany jest nadzór;

62 4.ma być wykonywany stale i w pełnym wymiarze czasu pracy osoby nadzorującej.

63 Wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego wskazują, iż praca wykonywana przez skarżącego w spornych okresach nie spełnia czwartej powyższej przesłanki. Ubezpieczony nie udowodnił bowiem by stale i w pełnym wymiarze czasu pracy był narażony na działanie substancji szkodliwych.

64 Nie budzi wątpliwości w świetle ustaleń faktycznych, że w spornym okresie ubezpieczony zajmował stanowiska kierownicze w (...) S.A. w W.. Według ustaleń poczynionych w sprawie skarżący w tym okresie prowadził i nadzorował produkcję, do jego obowiązków należało także opracowywanie harmonogramów, planów produkcji, w tym w późniejszym okresie również na komputerze, wprowadzanie instrukcji, opracowywanie charakterystyki pożarowej, opracowywanie receptur mieszanek. Wskazać przy tym należy, iż nie zostało wykazane, by ubezpieczone stale i w pełnym wymiarze narażony był na warunki szkodliwe przebywając na hali produkcyjnej. Ubezpieczony posiadał bowiem aż dwa wydzielone biura, jedno mieściło się w biurowcu odrębnym budynku a drugie na hali produkcyjnej.

65 Przystępując tu do oceny dowodów osobowych należy stwierdzić, że świadkowie co prawda pracowali razem z wnioskodawcą lecz stanowiska zajmowane przez nich uniemożliwiały obserwację wnioskodawcy w pracy i wykonywanych przez niego obowiązków. Świadkowie nie byli w stanie jednoznacznie zeznać na okoliczność, iż wnioskodawca stale i w pełnym zakresie wykonywał pracę w warunkach szczególnych. Świadkowie nie przebywali stale na hali produkcyjnej, nie mogli więc na co dzień obserwować czynności wykonywanych przez ubezpieczonego i posiadać wiedzy co do tego jak skarżący świadczył swoją pracę. Świadek A. C. była kadrową, zaś świadek P. K. pełnił stanowisko dyrektorskie i jak sam zeznał pracował w oddzielnym budynku biurowym Nadto z zeznań świadków wynika, iż nie byli oni pewni gdzie ubezpieczony wykonywał większość swoich obowiązków, na pytanie Sądu czy ubezpieczony siedział w biurze świadek A. C. odpowiada: „wątpię w to”. Nadto wskazać należy, iż w jak wskazał świadek w okresie pracy na stanowisku zastępcy dyrektora ubezpieczony wykonywał również inne obowiązki np. podpisywał umowy.

66 Nadto z akt osobowych ubezpieczonego wynika, iż zakres jego obowiązków był bardzo szeroki i dotyczył nie tylko bezpośredniego nadzoru na hali produkcyjnej. Dodatkowo na podstawie kart wynagrodzeń Sąd ustalił iż ubezpieczony tylko w niektórych miesiącach otrzymywał dodatek za pracę w warunkach szczególnych, nie jest więc tak jak twierdzi w piśmie z dnia, iż dodtae otrzymywał za cały okres pracy w (...).

67 Jeśli zaś pracownik zatrudniony na stanowisku związanym z kontrolą międzyoperacyjną, kontrolą jakości produkcji i usług oraz dozorem inżynieryjno-technicznym wykonuje - poza bezpośrednim nadzorem procesu produkcji - inne czynności, w tym szeroko rozumiane czynności administracyjno-zarządzające, polegające na wykonywaniu pracy umysłowej i biurowej, istotne znaczenie z punktu widzenia uprawnień do emerytury na podstawie art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ma ustalenie, jaką część obowiązującego czasu pracy zajmowały te czynności.

68 Tylko bowiem jeżeli pracownik wykonuje bezpośrednio czynności dozoru stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, to objęcie tym dozorem także innych prac wykonywanych na tych oddziałach i wydziałach, a nie wymienionych w wykazie A, nie pozbawia czynności dozoru inżynieryjno – technicznego charakteru pracy w szczególnych warunkach (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2007 r., I UK 111/07, LEX nr 375689).

69 W zakresie prac administracyjno-biurowych stwierdzono, iż niewątpliwie takowe obowiązki go obciążały, i nie stanowiły zupełnie marginalnej część jego pracy, a po drugie nie wynikały wprost i wyłącznie z faktu pełnienie nadzoru i kontroli nad pracami szeregowych pracowników podlegającymi skarżącemu.

70 W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy powód nie sprostał ciężarowi dowodu ( art. 6 k.c. ).

71 W ocenie Sądu Okręgowego, fakt wykonywania przez ubezpieczonego pracy w szczególnych warunkach w spornych okresach nie znajduje potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Z materiału dowodowego wynika, iż ubezpieczony na stanowisku Kierownika Produkcji Wytwórni (...) w (...) posiadał szeroki zakres obowiązków również o charakterze typowo biurowym (opracowywanie harmonogramów, przeprowadzanie analiz, współpraca z innymi wydziałami), tym samym nie została spełniona została przesłanka nadzorowania stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez ubezpieczonego innych prac wykonywanych w warunkach szczególnych, o których jest mowa w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia.

72 Jeśli zaś chodzi o okres zatrudnienia od 08 października 1997 r. do 31 stycznia 1999 r. w (...) Sp. z.o.o. to na powyższą okoliczność nie zostały przedłożone środki dowodowe. Ze świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 29.01.1999 r. wynika, ze ubezpieczony w w/w zakładzie wykonywał nadzór nad przebiegiem technologii produkcji na stanowisku kierownik ds. produkcji pasz wymieniona w wykazie A dział X pkt 10 zarządzenia nr 16 Ministra Rolnictwa i gospodarki Żywnościowej, lecz stanowisko to nie jest zgodne z w/w zarządzeniem, a pracodawca nie określił charakteru pracy w oparciu o to zarządzenie, a ze świadectwa pracy za ten okres wynika, ze ubezpieczony w spornym okresie pracował jako technolog ds. produkcji pasz oraz kierownik ds. produkcji pasz.

73 W związku z tym brak jest podstaw do zmiany dotychczasowego stanowiska i na podstawie art. 477 ¹⁴ § 1 k.p.c. i powołanych w uzasadnieniu przepisów prawa materialnego należało oddalić odwołanie.

74 SSO Bożenna Zalewska