Postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 10 stycznia 2019 r., VI Cz 1/19

postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 10 stycznia 2019 r., VI Cz 1/19

Tekst

1 Sygn. akt VI Cz 1/19

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10.01.2019r.

3 Sąd Okręgowy w Częstochowie VI Wydział Cywilny Odwoławczy

4 w składzie następującym:

5 Przewodniczący: SSO Halina Garus

6 Sędziowie: SSO Jolanta Janas

7 SSO Karol Kołodziejczyk (spr.)

8 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10.01.2019r.

9 sprawy z wniosku M. M.

10 z udziałem B. W.

11 o ustalenie miejsca zamieszkania małoletniej M. W. i ustalenie kontaktów B. W. z małoletnią M. W.

12 na skutek zażalenia wnioskodawczyni M. M.

13 od postanowienia Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 3 grudnia 2018r.

14 sygn. akt V Nsm 1717/18

15 postanawia: odrzucić zażalenie.

16 Sygn. akt VI Cz 1/19

Uzasadnienie

17 Wnioskodawczyni M. M. złożyła zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 3 grudnia 2018 r. w przedmiocie udzielenia zabezpieczenia.

18 Sąd Okręgowy stwierdził, że wskazane postanowienie Sądu Rejonowego, wydane na posiedzeniu niejawnym, zostało podpisane przez sędziego tylko pod uzasadnieniem, natomiast jego sentencja nie została odrębnie podpisana.

19 Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego, oznacza to, że postanowienie z dnia 3 grudnia 2018 r. nie istnieje w znaczeniu procesowym. W postanowieniu SN z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZP 84/02 (OSNC 2003, nr 10, poz. 140 z glosą S. Dalki, PES 2004, nr 1–2, s. 98) oraz postanowieniu SN z dnia 7 lutego 2003 r., III CZP 94/02 (IC 2003, nr 10, s. 42), przyjęto, że postanowienie o charakterze formalnym, podlegające zaskarżeniu, wydane na posiedzeniu niejawnym – skonstruowane w ten sposób, że jego sentencja wraz z uzasadnieniem stanowi jeden dokument – nie istnieje w znaczeniu procesowym w sytuacji, w której skład sądu podpisał tylko uzasadnienie, natomiast nie podpisał sentencji.

20 Podzielając stanowisko Sądu Najwyższego oraz argumenty przedstawione w powyższych orzeczeniach, Sąd Okręgowy uznał, że zażalenie wnioskodawczyni jest niedopuszczalne, jako wniesione od nieistniejącego orzeczenia.

21 W związku z powyższym, zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 par.2 k.p.c.