Postanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 12 marca 2015 r., II Cz 162/15

postanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 12 marca 2015 r., II Cz 162/15

Tekst

1 sygn. akt: II Cz 162/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 12 marca 2015 r.

3 Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział II Cywilny – Odwoławczy

4 w następującym składzie:

5 Przewodniczący: SSO Irena Dobosiewicz /spr./

6 Sędziowie: SO Janusz Kasnowski

7 SO Wojciech Borodziuk

8 po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 r. w Bydgoszczy

9 na posiedzeniu niejawnym

10 sprawy z powództwa E. K.

11 przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G.

12 o zapłatę

13 na skutek zażalenia pozwanego na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie I C 3004/14

14 p o s t a n a w i a:

15 oddalić zażalenie.

16 II Cz 162/15

Uzasadnienie

17 Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2014 r. Przewodniczący w Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy, w sprawie z powództwa E. K. przeciwko (...) Sp. z o.o. w G. o zapłatę, zwrócił pozew.

18 W uzasadnieniu Przewodniczący wskazał, że zarządzeniem doręczonym dnia 4 grudnia 2014 r. wezwano powoda do uiszczenia opłaty od pozwu w kwocie 2.153 zł w terminie tygodniowym pod rygorem zwrotu pozwu. Wobec bezskutecznego upływu tego terminu Przewodniczący na podstawie art. 130 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

19 Zażalenie na zarządzenie wniósł powód zarzucając Przewodniczącemu w Sądzie Rejonowym naruszenie art. 20 i 22 k.p.c. poprzez naliczenie opłaty od pozwu w zawyżonej wysokości, bez uwzględnienia zasad wynikających z powyższych przepisów.

20 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

21 Zażalenie nie jest zasadne.

22 W sprawie nie może znaleźć zastosowania art. 22 k.p.c., albowiem powód nie dochodził pozwem należnego mu świadczenia powtarzającego się, które ma swoje oparcie w przepisie prawa, czy też w umowie łączącej go z pozwanym, tylko jednorazowego wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z jego nieruchomości. W takiej sytuacji ustalenie wartości przedmiotu sporu następuje na podstawie art. 19 k.p.c., który stanowi, że w sprawach o roszczenia pieniężne, zgłoszone choćby w zamian innego przedmiotu, podana kwota pieniężna stanowi wartość przedmiotu sporu.

23 Nadto wskazać należy, że oprócz wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z gruntu w kwocie 32.141 zł powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz także kwoty 10.907 zł tytułem zwrotu poniesionych ciężarów za okres od 1979 do 2002 r., czego powód nie uwzględnił w swoim zażaleniu. Zatem zgodnie z art. 21 k.p.c. obie wartości prawidłowo zostały zliczone przez Sąd Rejonowy. I od tak ustalonej wartości przedmiotu sporu obowiązkiem powoda było uiszczenie opłaty stosunkowej od pozwu stanowiącej 5 % z sumy powyższych kwot (43.048 zł), czego powód nie uczynił w przepisanym tygodniowym terminie wyznaczonym na podstawie art. 130 § 1 k.c., co skutkowało odrzuceniem jego pozwu.

24 Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie jako niezasadne.