Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., V KZ 85/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., V KZ 85/13

Tekst

1 Sygn. akt V KZ 85/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 5 grudnia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Małgorzata Gierszon

5 w sprawie z wniosku skazanego T. S.

6 o wznowienie postępowania w sprawie V K …/11

7 Sądu Rejonowego w S.,

8 zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w S.

9 z dnia 19 czerwca 2012 r.,

10 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

11 w dniu 5 grudnia 2013 r.,

12 zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […]

13 z dnia 6 listopada 2013 r.,

14 postanowił

15 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

16 Zaskarżonym zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] odmówił, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. i art. 545 § 1 k.p.k., przyjęcia wniosku sporządzonego przez T. S. o wznowienie postępowania w powyższej wskazanej sprawie po stwierdzeniu, że wniosek ten nie spełnia warunków formalnych jego dopuszczalności.

17 Zażalenie na to zarządzenie wniósł T. S. Podniósł w nim, że został niesłusznie skazany, a także zarzucił zaskarżonemu zarządzeniu „obrazę przepisów prawa materialnego i dowodowego”. Nadmienił także, że sądy nie 2

18 uwzględniły tego, że „obecnie przebywa na Oddziale Terapeutycznym Zakładu Karnego” i leczy się psychiatrycznie.

19 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

20 Zażalenie jest bezzasadne, i to w stopniu oczywistym.

21 Zaskarżone nim zarządzenie wydano w oparciu o obowiązujące, wskazane w jego podstawie, przepisy ustawy procesowej.

22 Jeden z nich, to jest przepis art. 545 § 2 k.p.k., wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski dla sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Oznacza to, że tylko wniosek o wznowienie postępowania sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego może być przyjęty do merytorycznego rozpoznania.

23 Przedmiotowy wniosek, sporządzony i podpisany przez samego T. S., tego wymogu ewidentnie nie respektuje, stąd zasadne, w oparciu o przepisy art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., odmówiono jego przyjęcia. Trafność tego zarządzenia warunkuje nadto fakt, iż wyznaczony – w związku z wnioskiem skazanego – obrońca z urzędu nie znalazł podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania na rzecz skazanego. To swoje przekonanie – wnikliwie i rzetelnie – uzasadnił. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że obrońca ten wadliwie wykonał swoje obowiązki. Skazany otrzymał odpis tej informacji obrońcy i został wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez dochowanie wymogu z art. 545 § 2 k.p.k. – pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku (k 47 w/w akt), mimo to, braku tego nie usunął. Stąd też procesową koniecznością, wynikłą z obowiązujących już przywołanych przepisów, stało się wydanie zaskarżonego zarządzenia.

24 Z tych to względów, orzeczono jak wyżej.