Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2012 r., V KZ 54/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2012 r., V KZ 54/12
Tekst
1 Sygn. akt V KZ 54/12
POSTANOWIENIE
2 Dnia 19 września 2012 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Piotr Hofmański
5 na posiedzeniu
6 w sprawie A. W.
7 w przedmiocie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego-Odwoławczego w Sądzie Okręgowym z dnia 28 czerwca 2012 r., o odmowie przyjęcia wniosku obrońcy o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 1 czerwca 2012 r.
8 p o s t a n o w i ł :
9 zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy .
Uzasadnienie
10 Zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2012 r., Przewodniczący Wydziału Karnego-Odwoławczego w Sądzie Okręgowym odmówił przyjęcia wniosku obrońcy o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 1 czerwca 2012 r. Zarządzenie uzasadniono tym, że wniosek wpłynął do sądu przed ogłoszeniem wyroku – złożony został w biurze podawczym w dniu 1 czerwca o godz. 9.10, podczas gdy rozprawa odwoławcza, na której ogłoszono wyrok, rozpoczęła się o 10.30, a zakończyła o 11.20. U uzasadnieniu powołano się na orzecznictwo SN, w myśl którego wniosek o doręczenie wyroku złożony przed jego ogłoszeniem jest bezskuteczny.
11 Zażalenie na to zarządzenie wniósł obrońca skazanego, podnosząc:
12 1) obrazę przepisu art. 524 § 1 k.p.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie; obrońca zauważył, że termin do złożenia wniosku o którym mowa w art. 524 § 1 zd. 2
13 2 k.p.k. nie biegnie „od chwili” ogłoszenia wyroku, ale „od daty” ogłoszenia wyroku, a więc wniosek złożony w dniu ogłoszenia wyroku jest wniesiony skutecznie; 2) obrazę art. 7 i 87 Konstytucji RP, poprzez bezpodstawne przyjęcie, że orzeczenia Sądu Najwyższego są źródłem prawa.
14 Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i nadanie biegu złożonemu wnioskowi.
15 Sąd Najwyższy zważył co następuje.
16 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
17 W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest zapatrywanie, zgodnie z którym wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku złożony przed jego ogłoszeniem jest nieskuteczny, na równi z wnioskiem złożonym po terminie. Pogląd ten wyrażany był przez najwyższą instancję niejednokrotnie, m.in. w powołanym w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia postanowieniu SN z dnia z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. IV KZ 30/10 (ROSNKW 2010, poz. 1142), czy w postanowieniu SN z dnia 19 sierpnia 2009 r., IV KZ 38/09 (LEX nr 608562). Pogląd ten jest też powszechnie akceptowany w piśmiennictwie karnoprocesowym (zob. T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2008, s. 886). Oczywiście zapatrywanie Sądu Najwyższego nie jest generalnie wiążące dla sądów niższych instancji i jego judykaty nie stanowią obowiązującego w RP prawa, ale nie może dziwić, że poglądy Sądu Najwyższego zachowują wpływ na orzecznictwo sądów; dzięki temu możliwe jest zachowanie jednolitości wykładni i stosowania prawa na całym obszarze RP, co jest ustawowym zadaniem Sądu Najwyższego.
18 Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.