Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2014 r., V KZ 12/14
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2014 r., V KZ 12/14
Tekst
1 Sygn. akt V KZ 12/14
POSTANOWIENIE
2 Dnia 3 kwietnia 2014 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Andrzej Ryński
5 w sprawie M. M.
6 wobec którego warunkowo umorzono postępowanie o przestępstwo z art. 35 ust.1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r, o ochronie zwierząt
7 po rozpoznaniu zażaleń skazanego i jego obrońcy na zarządzenie przewodniczącej Wydziału IV Karno – Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. z dnia 13 stycznia 2014 r., sygn. akt … 46/13,
8 o odmowie przyjęcia kasacji,
9 na podstawie art. 530 § 3 k.p.k.
10 postanowił
11 uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę Sądowi Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
12 Zaskarżonym zarządzeniem przewodnicząca Wydziału IV Karno – Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. odmówiła przyjęcia kasacji obrońcy skazanego M. M. adw. P. K. z uwagi na brak uprawnień autora kasacji do jej wniesienia.
13 W uzasadnieniu podkreśliła, że występujący w sprawie adwokat został ustanowiony przez M. M. jako jego obrońca z ograniczeniem do reprezentowania go w postępowaniu przed Sądem I instancji oraz w postępowaniu odwoławczym przed Sądem Okręgowym w P. w sprawie apelacji wywiedzionej od wyroku Sądu Rejonowego w P., sygn. akt … 563/11 (k. 986,991). Natomiast wnosząc kasację za pośrednictwem Sądu odwoławczego adwokat nie dołączył upoważnienia do 2
14 podjęcia obrony skazanego po uprawomocnieniu się orzeczenia Sądu I instancji, w tym jego reprezentowania w postępowaniu kasacyjnym (art. 84 § 1 i 3 k.p.k.), co uniemożliwiało mu sporządzenie i wniesienie kasacji w imieniu M. M.
15 Powyższe zarządzenie zaskarżyli zażaleniami skazany i jego obrońca podnosząc, iż zostało ono wydane z obrazą przepisu prawa procesowego, a to art. 120 k.p.k., ponieważ brak stosownego upoważnienia obrońcy powinien zostać przez organ procesowy usunięty w trybie powołanego przepisu, jako brak formalny kasacji. Jednocześnie do zażalenia obrońcy skazanego zostało dołączone pełnomocnictwo z dnia 16 grudnia 2013 r. sporządzone własnoręcznie przez M. M. upoważniające adw. P. K. do sporządzenia i wniesienia kasacji.
16 W związku z tym skarżący postulowali o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
18 Zażalenia skazanego i jego obrońcy zasługują na uwzględnienie. Dyspozycja art. 120 § 1 k.p.k. wprost wymienia zaniechanie złożenia upoważnienia do podjęcia czynności procesowej, jako brak formalny pisma powodujący wezwanie osoby, od której pismo pochodzi do jego usunięcia. Nie budzi wątpliwości, że przepis ten zamieszczony w rozdziale porządek czynności procesowych, znajduje również zastosowanie do usuwania braku formalnego kasacji, w postaci niedołączenia upoważnienia do jej wniesienia. W związku z tym niespełnienie wymagań związanych z wniesieniem pisma - w tym przypadku brak upoważnienia do podjęcia czynności związanych z wniesieniem kasacji - zawsze powoduje konieczność zastosowania przepisu art. 120 k.p.k. (zob. postanowienie SN z dnia 8 października 2002 r., IV KKN 317/98, LEX nr 74388).
19 Oznacza to, że w analizowanej sytuacji procesowej przewodnicząca Wydziału IV Karno – Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. powinna wezwać autora kasacji w trybie art.120 § 1 k.p.k. do usunięcia braku formalnego przez złożenie pełnomocnictwa w terminie 7 dni i dopiero po bezskutecznym upływie tego terminu odmówić przyjęcia kasacji, jako wniesionej przez osobę nieuprawnioną. Zatem niepodjęcie tych czynności procesowych uniemożliwiało wydanie zarządzenia na podstawie art. 530 § 2 k.p.k.
20 3
21 Z tych względów Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P. W jego trakcie prezes sądu lub upoważniony sędzia jeszcze raz zbada warunki formalne kasacji wywiedzionej przez obrońcę skazanego i podejmie decyzję o przyjęciu kasacji lub jej odmowie (art. 530 § 1 i 2 k.p.k.), oceniając przy tym skuteczność procesową znajdującego się w aktach pełnomocnictwa do wniesienia kasacji (k.1079). Mając to wszystko na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.