Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2013 r., V KO 72/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2013 r., V KO 72/13

Tekst

1 Sygn. akt V KO 72/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 października 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Jarosław Matras (przewodniczący)

5 SSN Małgorzata Gierszon

6 SSN Przemysław Kalinowski (sprawozdawca)

7 w sprawie K. K.

8 po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w J.

9 z dnia 25 września 2013 r.

10 w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 kpk

11 postanowił

12 przekazać sprawę K. K. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L.

Uzasadnienie

13 Do Sądu Rejonowego w J. jako sądu miejscowo właściwego, wpłynął akt oskarżenia przeciwko K. K, któremu zarzucono popełnienie przestępstwo z art. 226 § 1 k.k.

14 Postanowieniem z dnia 25 września 2013 r. tenże sąd zwrócił się do Sądu Najwyższego o zastosowanie instytucji przewidzianej w art. 37 kpk i przekazanie w/w sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Jako przyczynę wystąpienia z tą inicjatywą wskazano troskę o zachowanie bezstronności w sytuacji, gdy pokrzywdzonym czynem zarzuconym oskarżonemu jest sędzia orzekający w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy.

15 Sąd Najwyższy zważył co następuje.

16 2

17 Wniosek Sądu Rejonowego w J. zasługiwał na uwzględnienie. Wprawdzie, z treści uzasadnienia nie wynika, aby sam sąd wnioskujący dostrzegał rzeczywiste powody, które mogłyby zakłócić możliwość obiektywnego orzekania w tej sprawie, ale w wystąpieniu, słusznie powołano się na potrzebę uwzględnienia społecznego odbioru sytuacji, w której sprawa osk. K. K. miałaby zostać rozpoznana przez sąd, w którym pokrzywdzony – pełni służbę sędziowską. Jak wynika z okoliczności zdarzenia będącego przedmiotem zarzutu, do popełnienia czynu miało dojść właśnie w toku wykonywania funkcji orzeczniczych przez pokrzywdzonego. Rozpoznanie tej sprawy w sądzie miejscowo właściwym mogłoby doprowadzić do powstania w opinii zewnętrznej przekonania, że orzekają w niej osoby ściśle powiązane z pokrzywdzonym więzami codziennej zawodowej współpracy.

18 Niezależnie zatem od braku realnych przesłanek, które mogłyby rzeczywiście podważać obiektywizm sędziów Sądu Rejonowego w J. przy rozpoznawaniu w tej sprawy, troska o to, aby rozstrzygnięciom sądowym towarzyszyła społeczna świadomość, że są one niezależne od relacji zawodowych istniejących między pracownikami organów wymiaru sprawiedliwości, uzasadniała aprobatę dla inicjatywy Sądu Rejonowego w J.

19 Mając to na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.