Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2012 r., V KO 68/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2012 r., V KO 68/12

Tekst

1 Sygn. akt V KO 68/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 6 grudnia 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Jerzy Grubba (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Kazimierz Klugiewicz

6 SSN Rafał Malarski

7 w sprawie Z. K.

8 oskarżonego z art. 284§2 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. i in.

9 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

10 w dniu 6 grudnia 2012r.,

11 wniosku Sądu Okręgowego w Z.

12 z dnia19 października 2012 r.,

13 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

14 p o s t a n o w i ł:

15 uwzględnić wniosek i sprawę przekazać do rozpoznania

16 Sądowi Okręgowemu w J.

Uzasadnienie

17 Wniosek jest zasadny. Jak wynika z akt sprawy oskarżonym w sprawie jest były komornik Sądu Rejonowego w Ż. Tego okresu jego działalności dotyczą też postawione mu zarzuty. Sędziowie tego Sądu złożyli oświadczenia, że mogą zachodzić wątpliwości co do ich bezstronności, gdyż znają oskarżonego. Wobec powyższego Sąd Okręgowy w Z. podjął decyzję o przekazaniu rozpoznania sprawy Sądowi Rejonowemu w B. Obecnie sprawa powróciła do ponownego rozpoznania po uchyleniu wyroku w wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego oraz zwrocie sprawy do uzupełnienia postępowania przygotowawczego. Zmieniła się też 2

18 właściwość sądu i obecnie właściwym do jej rozpoznania w pierwszej instancji jest Sąd Okręgowy.

19 W ocenie Sądu Najwyższego za zasadne można uznać argumenty przytoczone we wniosku, a dotyczące różnego rodzaju związków wynikających z wykonywania zawodu pomiędzy komornikiem, a zwłaszcza kierownictwem Sądu Okręgowego i Apelacyjnego. Nie można natomiast już podzielić tej części argumentacji, która dotyczy wpływu przekazów medialnych na ocenę niezawisłości sądu. Z jednej bowiem strony sądy muszą być wolne od ulegania tego typu wpływom i nie można nawet zakładać, choćby hipotetycznej możliwości, że może być inaczej, z drugiej zaś strony, zaprezentowane rozumowanie dotknięte jest błędem logicznym, bo prowadziłoby do wniosku, że jeżeli zainteresowanie dotyczyłoby mediów o charakterze ogólnokrajowym, to nie sposób byłoby wskazać na terenie całego kraju sądu, co do którego nie byłoby wątpliwości co do bezstronności orzekających w nim sędziów.

20 Mając na uwadze powyższe, a także to, że aby uniknąć dalszego odwlekania rozpoznania sprawy, związanego z ewentualnymi kolejnymi „wyłączeniami” sędziów i sądów, czego najlepszym przykładem jest to, że po upływie blisko roku od sporządzenia aktu oskarżenia, nie ustalono jeszcze sądu, który byłby właściwy lub byłby w stanie rozpoznać niniejszą sprawę, celowe jest wyznaczenie do rozpoznania sprawy Sądu spoza okręgu apelacji /…/.

21 W tej sytuacji, w ocenie Sądu Najwyższego przyjąć należy, że spełnione zostały przesłanki z art. 37 k.p.k., a dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu położonemu w innej apelacji. Kierując się tymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie – przekazując sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w J. Za wskazaniem tego Sądu przemawia i to, że już raz rozpoznawał on niniejszą sprawę (jako sąd odwoławczy), nie istnieją zatem żadne przeszkody, które uniemożliwiałyby i obecnie prowadzenie sprawy przed tym Sądem.