Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2013 r., V KO 5/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2013 r., V KO 5/13

Tekst

1 Sygn. akt V KO 5/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 lutego 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący)

5 SSN Przemysław Kalinowski (sprawozdawca)

6 SSN Barbara Skoczkowska

7 w sprawie D. S.

8 oskarżonego z art. 189 § 2 kk i in.

9 po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w X.

10 z dnia 14 stycznia 2013 r.

11 w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 kpk

12 postanowił

13 przekazać sprawę D. S. Sądowi Rejonowemu w Y. celu

14 rozpoznania.

Uzasadnienie

15 Wniosek Sądu Rejonowego w X.

16 o przekazanie sprawy osk. D. S. innemu sądowi równorzędnemu w oparciu o przesłankę wskazaną w przepisie art. 37 k.p.k. zasługiwał na uwzględnienie. D. S. został oskarżony o popełnienie m.in. przestępstwa z art. 189 § 2 k.k. Akt oskarżenia w tej sprawie został skierowany w dniu 25 września 2003 r. do Sądu Rejonowego w X. Czynności procesowe zmierzające do rozpoznania tej sprawy podejmowane przez w/w sąd nie doprowadziły do rozpoczęcia rozprawy – początkowo w następstwie uwarunkowań procesowych, a później – wobec niestawiennictwa oskarżonego, który uzasadniał swoją nieobecność złym stanem 2

17 zdrowia uniemożliwiającym mu odbycie podróży z Y., gdzie stale zamieszkuje i leczy się.

18 Obecnie, na podstawie badania lekarskiego oraz dokumentacji medycznej - uzyskano opinię biegłych, którzy potwierdzili istnienie przesłanek przemawiających przeciwko odbywaniu przez oskarżonego podróży z miejsca pobytu do siedziby sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Jednocześnie wskazali na powstanie realnej możliwości rozpoznania przedmiotowej sprawy przez sąd właściwy dla obecnego miejsca zamieszkania osk. D.S. Zważywszy zatem na to, że w ostatnich latach zasadniczą przeszkodą do rozpoznania niniejszej sprawy były trudności z zapewnieniem obecności oskarżonego na rozprawie, wynikające z jego stanu zdrowia, a jedynym sposobem usunięcia tej przeszkody jest przekazanie sprawy do sądu właściwego ze względu na jego obecne miejsce zamieszkania, należało uznać, iż spełniona jest przesłanka wymieniona w art. 37 k.p.k. Dobro wymiaru sprawiedliwości i autorytet jego organów przemawiają za tym, aby doszło do rozpoznania niniejszej sprawy i jej zakończenia w rozsądnym terminie. Obowiązek czuwania nad takim biegiem postępowania, które nie doznaje zatamowań możliwych do uniknięcia został szczególnie podkreślony przez ustawodawcę w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki /Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm./, co także przemawiało za uwzględnieniem wniosku Sądu Rejonowego w X. albowiem zmierza on właśnie do zredukowania negatywnego oddziaływania przyczyny blokującej dotychczasowe postępowanie. Mając to na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.