Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2026 r., V KK 251/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2026 r., V KK 251/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 8 września 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Dariusz Świecki

4 w sprawie M.D. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 września 2026 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia zawartego w kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 10 grudnia 2025 r., sygn. akt II AKa 211/24, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt III K 26/23, postanowił:

5 wniosku nie uwzględnić.

Uzasadnienie

6 W kasacji obrońcy M.D. zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa. Wniosek ten nie został w żaden sposób uzasadniony.

7 W odpowiedzi na tę kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

8 Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.

9 Wniosek ten nie jest zasadny.

10 Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę bowiem jedynie wyjątkowo, i to w razie zaistnienia szczególnych okoliczności. Jest to związane z faktem, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego już wyroku sądu odwoławczego, a więc orzeczenia objętego prawnym domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, jakie powinny podlegać bezzwłocznemu wykonaniu. Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia samej kasacji, a przez to nieodwracalność skutków w razie wykonania orzeczenia. Podkreślić należy, że to skarżący powinien odrębnie, w powiązaniu ze stawianymi zarzutami, wykazać szczególnymi okolicznościami, wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia tych zarzutów, a tym samym i nieodwracalnych skutków wykonania prawomocnych rozstrzygnięć.

11 W sprawie niniejszej brak było podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Obrońca bowiem w żaden sposób nie umotywowała swojego wniosku, wadliwie podając, że opiera go na podstawie art. 520 § 1 k.p.k., zamiast art. 532 § 1 k.p.k. Stwierdzić przy tym trzeba, że same zarzuty kasacji - dla ustalenia ich zasadności - muszą zostać szczegółowo przeanalizowane na rozprawie kasacyjnej, gdyż tego rodzaju oceny nie można dokonywać na przedpolu merytorycznego rozpoznania tej skargi, w sytuacji, gdy i sama kasacja nie podnosi zarzutów, które w sposób oczywisty wskazywałyby na niebudzącą wątpliwości ich zasadność. Podkreślić również należy, że w odpowiedzi na tę kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

12 Z tych wszystkich względów, orzeczono, jak na wstępie.