Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2015 r., V KK 145/15
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2015 r., V KK 145/15
Tekst
1 Sygn. akt V KK 145/15
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
2 Dnia 17 czerwca 2015 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)
5 SSN Roman Sądej (sprawozdawca)
6 SSA del. do SN Dariusz Czajkowski
7 Protokolant Katarzyna Wełpa
8 w sprawie R. W.,
9 skazanego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii,
10 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 17 czerwca 2015 r.,
11 kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść skazanego, od wyroku Sądu Rejonowego w S.
12 z dnia 1 sierpnia 2013r.,
13 uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.
Uzasadnienie
14 Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 1 sierpnia 2013r. R. W. został uznany za winnego popełnienia czynu wyczerpującego znamiona art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i na podstawie tego przepisu wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym 2
15 zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat; na podstawie art. 71 § 1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 300 stawek dziennych po 10 zł każda; nadto orzeczono o zaliczeniu na poczet grzywny dnia zatrzymania, o przepadku przedmiotu przestępstwa oraz kosztach postępowania.
16 Wyrok ten, bez zaskarżenia, uprawomocnił się dnia 9 sierpnia 2013r. W dniu 20 kwietnia 2015r. kasację od tego wyroku, na korzyść R. W. wniósł Prokurator Generalny, w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny. Podniósł on zarzut rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia prawa materialnego karnego – art. 71 § 1 k.k., polegającego na wymierzeniu oskarżonemu na podstawie tego przepisu kary grzywny w wysokości 300 stawek dziennych, przy przyjęciu wysokości jednaj stawki na 10 zł, to jest powyżej górnej granicy ustawowego zagrożenia i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
17 Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
18 Kasacja Prokuratora Generalnego była zasadna w stopniu oczywistym, uzasadniającym jej uwzględnienie w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
19 Skoro przepis art. 71 § 1 k.k. przewiduje, przy zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, górną granicę orzekanej na jego podstawie grzywny na 270 stawek dziennych, to wymierzenie zaskarżonym wyrokiem kary 300 stawek w oczywisty i rażący sposób narusza ten przepis, co – rzecz jasna – miało istotny wpływ na treść wyroku. Implikacją tego stanu rzeczy była konieczność uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji w zaskarżonej części i przekazanie sprawy tym zakresie do ponownego rozpoznania, w którego toku Sąd Rejonowy powinien respektować ustawowo określone granice grzywny, nie tracąc z pola widzenia kierunku uwzględnionej kasacji – na korzyść oskarżonego.