Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2012 r., V CZ 97/11

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
V CZ 97/11
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 97/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 stycznia 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Barbara Myszka

5 SSN Dariusz Zawistowski

6 w sprawie z wniosku E. S.

7 przy uczestnictwie T. S. i in. , o ustanowienie zarządcy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 stycznia 2012 r.,

8 zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 18 kwietnia 2011 r.,

9 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

10 2

11 Postanowieniem z dnia 18 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 16 marca 2010 r., oddalającego wniosek o ustanowienie zarządcy nieruchomości położonej przy ul. M. 5.

12 Wniosek ten został uznany za nieuzasadniony w sytuacji, w której doszło już do wyboru zarządu wspólnoty mieszkaniowej oraz zarządcy nieruchomości wspólnej.

13 Wnioskodawczyni zaskarżyła postanowienie odwoławcze skargą kasacyjną, która została odrzucona postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 18 kwietnia 2011 r., jako niedopuszczalna (art. 3986

14 § 2 k.p.c i art. 5191

15 § 4 k.p.c.).

16 Wnioskodawczyni w zażaleniu domagała się uchylenia tego orzeczenia zarzucając, że art. 5194

17 § 4 k.p.c nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Zażalenie jest bezzasadne.

20 Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 1 kwietnia 2008 r. została zniesiona współwłasność nieruchomości położonej przy ul. M. 5 i w konsekwencji powstała współwłasność wymagająca sprawowania nad nią zarządu. Rozpoznawana sprawa dotyczy więc zarządu związanego ze współwłasnością w rozumieniu art. 5191

21 § 4 pkt 2 k.p.c (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r., I CZ 45/97, niepubl.). Zasadnie więc Sąd Okręgowy uznał, że skarga kasacyjna wnioskodawczyni jest niedopuszczalna. Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814

22 k.p.c. w związku z art. 3941

23 § 3 k.p.c.).

24 jw

Powołane przepisy