Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2011 r., V CZ 9/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2011 r., V CZ 9/11

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 9/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 23 marca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

5 SSN Jan Górowski

6 SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa J. K.

8 przeciwko J. W. i R. W.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2011 r.,

11 zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w C.

12 z dnia 7 stycznia 2011 r.,

13 odrzuca zażalenie.

14 2

Uzasadnienie

15 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w C. oddalił wniosek pozwanych o zwolnienie od odpłaty sądowej od skargi kasacyjnej. Opierając się na oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, Sąd uznał, że pozwani, którzy w ciągu 6 miesięcy osiągnęli dochód w wysokości 1 204 861,84 zł są w stanie, mimo obciążających ich zobowiązań, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny zapłacić 4261 zł opłaty sądowej.

16 W zażaleniu pełnomocnik pozwanych zarzucił sprzeczność ustaleń dotyczących sytuacji majątkowej pozwanych z zebranym w sprawie materiałem i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez zwolnienie pozwanych od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w całości.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zażalenie jest niedopuszczalne pod względem przedmiotowym.

19 W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że wydane przez sąd drugiej instancji postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych nie należy do postanowień, od których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (por. postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 8 października 2009 r., II PZ 14/09 i z dnia 13 stycznia 2010 r., II CZ 81/09, niepubl.). Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela ten kierunek wykładni art. 3941 k.p.c. To oznacza, że zażalenie

20 pozwanych należało odrzucić jako niedopuszczalne.

21 Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia(art. 373 w związku z art. 3941

22 i art. 39821

23 k.p.c.).