Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2014 r., V CZ 81/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2014 r., V CZ 81/14

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 81/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 listopada 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

5 SSN Maria Szulc

6 SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa R. K.

8 przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "C." w B.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2014 r.,

11 zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 maja 2014 r.,

12 oddala zażalenie.

13 2

Uzasadnienie

14 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki z powodu nieoznaczenia w skardze - mimo wezwania do usunięcia braku formalnego – wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3986 § 2 k.p.c.).

15 Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku wydanego w sprawie o ustalenie nieważności albo nieistnienia uchwały rady nadzorczej pozwanej spółdzielni mieszkaniowej dotyczącej przyjęcia regulaminu tworzenia i gospodarowania funduszem modernizacyjnym. Wspomniany regulamin normował charakter i zasady tworzenia funduszu modernizacyjnego, źródła jego finansowania i zasady gospodarowania nim, czyli w istocie - zdaniem Sądu - sposób zarządzenia zgromadzonymi środkami i ich wykorzystania. W ocenie Sądu unormowana w regulaminie materia dotyczy sfery majątkowej pozwanej i jej członków. Sprawa, w której zapadł zaskarżony wyrok, ma więc charakter majątkowy. W skardze kasacyjnej należało zatem oznaczyć wartość przedmiotu zaskarżenia. Okoliczność, że w pozwie nie oznaczono wartości przedmiotu sporu, a w apelacji - wartości przedmiotu zaskarżenia nie zwalnia powódki od obowiązku oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej, jak i nie daje podstaw do uznania, że sprawa ma charakter niemajątkowy. Wobec nieusunięcia braku formalnego w zakreślonym terminie Sąd orzekł, jak w zaskarżonym postanowieniu. W zażaleniu pełnomocnik powódki zarzucił naruszenie art. 3982 § 2

16 w związku z art. 25 § 2 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 Wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem przytoczonych przepisów polega - zdaniem skarżącej - na tym, że „wezwanie do oznaczenia przedmiotu sporu nastąpiło na etapie postępowania kasacyjnego, gdy tymczasem wartość ta po doręczeniu pozwu może podlegać badaniu jedynie na zarzut pozwanego przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy”.

18 Zgodnie z art. 3984

19 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna w sprawach o prawa

20 majątkowe powinna zawierać również oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia. 3

21 Do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia - w myśl art. 368 § 2 k.p.c. znajdującego zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym na podstawie odesłania przewidzianego w art. 39821

22 k.p.c. - stosuje się odpowiednio jedynie art. 25 § 1 k.p.c. (poza art. 19-24 k.p.c.). Zatem określony w art. 25 § 2 k.p.c. termin dopuszczalności badania wartości przedmiot sporu nie dotyczy wartości przedmiotu zaskarżenia i nie stanowi przeszkody do wezwania do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej w tym zakresie. W tej sytuacji zarzut wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 3986

23 § 2 w związku z art. 25 § 2 k.p.c. – wobec

24 niezakwestionowania majątkowego charakteru sprawy - należało uznać za nieuzasadniony.

25 Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39814

26 w związku z art. 3941

27 § 3 k.p.c.).