Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2011 r., V CZ 72/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2011 r., V CZ 72/11
Tekst
1 Sygn. akt V CZ 72/11
POSTANOWIENIE
2 Dnia 6 października 2011 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk
5 SSA Marek Machnij
6 w sprawie z powództwa D. K.
7 przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu w W.
8 o zapłatę,
9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 października 2011 r.,
10 zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego
11 z dnia 11 kwietnia 2011 r.,
12 uchyla zaskarżone postanowienie.
13 2
Uzasadnienie
14 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 listopada 2010 r. Podkreślił, że powód złożył wniosek o zwolnienie go od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej, nie dołączając wymaganego przez art. 102 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.; dalej: „u.k.s.c.”) oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach. Wniosek ten zatem zwrócono oraz wezwano pełnomocnika powoda do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, która jednak nie została uiszczona. Powód wniósł dnia 18 kwietnia 2011 r. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia takiego wniosku i wnioskiem o zwolnienie powoda od kosztów postępowania w przedmiocie skargi kasacyjnej, załączając oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny oraz oddalił wniosek o zwolnienie powoda od kosztów postępowania w przedmiocie skargi kasacyjnej jako bezprzedmiotowy.
15 Powód wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 kwietnia 2011 r. Podkreślił, że brak oświadczenia powoda nie mógł być podstawą odrzucenia skargi, skoro Sąd Apelacyjny, ustanawiając pełnomocnika z urzędu, kierował się sytuacją materialną powoda.
16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
17 W okolicznościach niniejszej sprawy powód odbywa karę w więzieniu, występował o 80 000 zł zadośćuczynienia przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, twierdząc, że jest spełniona przesłanka bezprawności związana z przeludnieniem celi, ale nie ma winy pozwanego.
18 Zgodnie z art. 102 ust. 1 u.k.s.c., do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powinno być dołączone oświadczenie obejmujące szczegółowe dane 3
19 o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby ubiegającej się o zwolnienie od kosztów. Oświadczenie to sporządza się według ustalonego wzoru. Jeżeli oświadczenie nie zostało złożone albo nie zawiera wszystkich wymaganych danych, stosuje się art. 130 k.p.c. W niniejszej sprawie powód złożył ostatnie oświadczenie dnia 10 sierpnia 2009 r. Zdaniem Sądu Najwyższego w niniejszym składzie, nadmiernym formalizmem jest odrzucenie skargi kasacyjnej z tej przyczyny, że powód nie złożył ponownego oświadczenia, w sytuacji, gdy Sąd Apelacyjny niejako z urzędu zna sytuację życiową i majątkową powoda. Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 3941 § 2 i 3
20 k.p.c. w związku z art. 39815
21 § 1 k.p.c.).
Powołane przepisy
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 130
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 394¹
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 398¹⁵
- Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, art. 102