Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2010 r., V CZ 71/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2010 r., V CZ 71/09

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 71/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 stycznia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

5 SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

6 SSN Barbara Myszka

7 w sprawie z wniosku M. R.

8 przy uczestnictwie S. R., M. R. i M. S.

9 o zniesienie współwłasności,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2010 r.,

11 zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w J.

12 z dnia 10 listopada 2009 r., sygn. akt II Cz (…),

13 uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

14 W zaskarżonym postanowieniu Sąd Okręgowy w J. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy M. R. na postanowienie tego Sądu z dnia 3 września 2009 r. z tego względu, że wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 150 tys. zł, a sprawa dotyczyła zniesienia współwłasności nieruchomości. W zażaleniu wnioskodawca, zarzucając naruszenie art. 5191

15 § 4 k.p.c. oraz art. 25 § 2 k.p.c. wniósł o uchylenie

16 zaskarżonego postanowienia.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 2

19 Rację ma Sąd Okręgowy gdy podkreśla, że co do zasady wartość przedmiotu sporu ulega stabilizacji i w przypadku sporów o zniesienie współwłasności rzeczy może ulec zmianie tylko w razie ustalenia jej wartości przez sąd w innej wysokości niż początkowo przyjął wnioskodawca. Jeżeli jednak, tak jak w rozpoznawanej sprawie, wnioskodawca uzyskał informację o rzeczywistej wartości nieruchomości dopiero w trakcie postępowania zakończonego wydaniem postanowienia, od którego wnosi skargę kasacyjną, to nie ma przeszkód, aby Sąd uwzględnił, podaną w skardze wartość nieruchomości. Jeżeli bowiem wartość ta została ustalona przez biegłego, a wcześniej wnioskodawca o niej nie wiedział, powoływanie się w takiej sytuacji na zasadę stabilizacji wartości przedmiotu sporu, nie znajduje uzasadnienia. Wspomniana zasada ma na celu zapobieganie bezpodstawnym zmianom przedmiotu zaskarżenia, zazwyczaj w celu uzyskania dostępu do środków zaskarżenia. Skoro w rozpoznawanej sprawie wartość nieruchomości nie została sztucznie zawyżona przez wnioskodawcę, a wynika z obiektywnych przesłanek, odrzucenie skargi kasacyjnej nie znajduje uzasadnienia w art. art. 5191

20 § 4 k.p.c.

21 Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39815 k.p.c. w związku z art. 3941

22 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.