Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2010 r., V CZ 64/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2010 r., V CZ 64/09

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 64/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 stycznia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

5 SSN Józef Frąckowiak

6 SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych przeciwko A. K.

8 o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2010 r.,

10 zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt I ACz (…),

11 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

12 Postanowieniem z dnia 14 maja 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił – jako niedopuszczalną – skargę kasacyjną powoda od postanowienia tego Sądu z dnia 26 marca 2009 r. oddalającego zażalenie na zarządzenie przewodniczącego o zwrocie pozwu. Stwierdził, że, zgodnie z art. 3981

13 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna przysługuje tylko

14 od postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania (art. 3986

15 § 2 k.p.c.).

16 W zażaleniu na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powód zarzucił, że Sąd Okręgowy zastosował literalne brzmienie art. 3981

17 § 1 k.p.c. i ograniczył

18 dopuszczalność zaskarżenia skargą kasacyjną postanowień o najdalej idących skutkach procesowych, które zamykają drogę do wydania merytorycznego orzeczenia. Zwrot 2

19 pozwu, zdaniem żalącego, również zamyka drogę do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, dlatego należy przyjąć, że – tak jak postanowienie w przedmiocie „odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania” – podlega kontroli kasacyjnej. W konkluzji żalący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Jak wynika z art. 3981

22 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna przysługuje jedynie od

23 orzeczeń wskazanych w tym przepisie. Są nimi wydane przez sąd drugiej instancji prawomocne wyroki lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończące postępowanie w sprawie. Wbrew odmiennym zapatrywaniom żalącego, postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na zarządzenie przewodniczącego o zwrocie pozwu nie należy do tej kategorii orzeczeń. Kwestia dopuszczalności skargi kasacyjnej od postanowień sądu drugiej instancji oddalających zażalenie na zarządzenie przewodniczącego o zwrocie pozwu była już niejednokrotnie przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego zarówno pod rządem art. 3981

24 § 1 k.p.c., jak i w okresie wcześniejszym, pod rządem art. 392 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy konsekwentnie przyjmował, że od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na zarządzenie przewodniczącego o zwrocie pozwu skarga kasacyjna (kasacja) nie przysługuje, postanowienie to bowiem nie kończy postępowania w sprawie, a jedynie stanowi zamknięcie etapu sprawdzania warunków formalnych pisma inicjującego postępowanie (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 1998 r., I CZ 207/97, nie publ., z dnia 8 listopada 1999 r., II CZ 128/99, nie publ., z dnia 5 lipca 2002 r., III CZ 61/02, nie publ., z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 58/06, nie publ. i z dnia 28 czerwca 2007 r., IV CZ 42/07, niepubl.). Stanowisko Sądu Najwyższego w tej kwestii można już uznać za utrwalone.

25 Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814

26 w związku z art. 3941

27 § 3

28 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.