Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CZ 61/06

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CZ 61/06

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 61/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 sierpnia 2006 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Antoni Górski (przewodniczący)

5 SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

6 SSN Tadeusz Żyznowski

7 w sprawie z powództwa M.S.

8 przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Zakładu Karnego […] o zapłatę i odszkodowanie,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 sierpnia 2006 r.,

10 zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

11 z dnia 16 marca 2006 r., sygn. akt [...],

12 uchyla zaskarżone postanowienie.

13 2

Uzasadnienie

14 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda M.S. od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 30 listopada 2005 r. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, wbrew wymogowi wynikającemu z art. 368 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c., apelacja nie zawierała zwięzłego przedstawienia zarzutów. W zażaleniu powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, gdyż jego zdaniem apelacja spełniała wymagania określone w art. 368 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

16 W apelacji powoda zostały zawarte zarzuty naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego. Chociaż z określenia zawartego w art. 368 § 1 pkt 2 i 3 wynika, że w apelacji powinny zostać przedstawione zarzuty, a następnie dopiero uzasadnione, to zgodzić się należy z powodem, że brak jednoznacznego wymogu zawarcia zarzutów w petitum pisma. Skoro więc w apelacji znalazły się zarzuty naruszenia prawa i zostały one uzasadnione, należy uznać, iż spełnia ona wymogi zawarte w art. 368 § 1 k.p.c. Wobec tego brak było podstaw do jej odrzucenia. Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 38915 k.p.c.

17 w związku z art. 3941

18 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.