Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2011 r., V CZ 53/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2011 r., V CZ 53/11

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 53/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 lipca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

5 SSN Marta Romańska

6 SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)

7 w sprawie ze skargi I. P.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 6 października 2010 r.,

9 w sprawie z powództwa I. P.

10 przeciwko B. G.

11 o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,

12 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r.,

13 zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 21 grudnia 2010 r.,

14 odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

15 2

16 Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r. odrzucił wniesioną przez I. P. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego Sądu z dnia 6 października 2010 r. wydanego w postępowaniu o zwolnienie powódki od kosztów sądowych. Jako podstawę odrzucenia skargi Sąd orzekający wskazał art. 4246

17 § 3 k.p.c. i wyjaśnił, że skarga została wniesiona z naruszeniem art. 871

18 § 1 k.p.c., ponieważ powódka sporządziła ja osobiście, mimo że nie jest adwokatem, radcą prawnym ani żadną z osób uprawnionych wskazanych w art. 871

19 § 2 k.p.c.

20 Skarżąca w sporządzonym przez siebie zażaleniu na powyższe postanowienie zarzuciła naruszenie art. 871

21 § 2 k.p.c. poprzez odrzucenie skargi

22 pomimo, że w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych nie stosuje się art. 871

23 § 1 k.p.c. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

24 Skarżąca błędnie interpretuje charakter postępowania o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, które zamierzała wszcząć swoją skargą. Mimo, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych, skarga nie wszczyna kolejnego etapu tego postępowania i nie może doprowadzić do innego rozstrzygnięcia sprawy poddanej kontroli. Skarga inicjuje odrębne, szczególne postępowanie, którego celem jest zbadanie legalności działalności jurysdykcyjnej sądów powszechnych, a jej uwzględnienie umożliwia skarżącemu dochodzenie od państwa odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez wydanie zaskarżonego orzeczenia.

25 Tym samym nie można w postępowaniu zapoczątkowanym złożeniem skargi stosować art. 871

26 § 2 k.p.c., jako podstawy uprawniającej stronę nie mająca kwalifikacji prawnych do samodzielnego złożenia skargi w niniejszej sprawie. Brak zdolności skarżącej do działania obejmuje także złożenie obecnie rozpatrywanego zażalenia, które z tego powodu należało dorzucić zgodnie z art. 3941

27 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821

28 k.p.c. i odpowiednio stosowanym art. 373 k.p.c.

29 3