Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2011 r., V CZ 4/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2011 r., V CZ 4/11

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 4/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 23 marca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

5 SSN Jan Górowski

6 SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

7 w sprawie ze skargi Z. S. i I. S.

8 o wznowienie postępowania

9 zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego

10 Sądu Gospodarczego w C.

11 z dnia 31 lipca 2009 r.,

12 w sprawie z powództwa B. S.

13 przeciwko Z. S. i I. S.

14 o zapłatę,

15 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2011 r.,

16 zażalenia Z. S. i I. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w C.

17 z dnia 10 grudnia 2010 r.,

18 odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

19 2

20 I. S. i Z. S. wnieśli cztery skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem reformatoryjnym Sądu Okręgowego w C. wydanym w sprawie V Ga 46/09, które otrzymały sygnatury V Ga 76/10, V Ga 77/10/ V Ga 78/10, V Ga 79/110, wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i wstrzymanie wykonania wyroku na podstawie art. 414 k.p.c. Wymienione skargi zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2010 r. zostały połączone do łącznego rozpoznania.

21 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w C. oddalił zawarte we wspomnianych skargach o wznowienie postępowania wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych i wstrzymanie wykonalności wyroku.

22 Od tego postanowienia I. S. i Z. S. wnieśli – sporządzone osobiście – zażalenie z wnioskiem o zmianę zaskarżonego postanowienia co do rozstrzygnięcia w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i uwzględnienie wniosków o zwolnienie ich od kosztów sądowych w całości oraz o uchylenie zaskarżonego postanowienia w zakresie rozstrzygnięcia oddalającego wnioski o wstrzymanie wykonalności wyroku.

23 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

24 Zgodnie z art. 871

25 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

26 obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanym przed sądem niższej instancji. Przepisu przytoczonego paragrafu pierwszego nie stosuje się w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2

27 k.p.c.).

28 3

29 W świetle przytoczonego art. 871

30 k.p.c. nie ulega wątpliwości, że wniesienie

31 zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji co do wstrzymania wykonalności wyroku na podstawie art. 414 k.p.c. wymaga – pomijając kwestię jego dopuszczalności pod względem przedmiotowym (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 1990 r., III CZP 64/90, OSNC 1991, nr 5-6, poz. 61) – zastępstwa strony przez adwokata lub radcę prawnego, ponieważ wspomniane zażalenie nie należy do kategorii czynności procesowych, niewymagających zastępstwa strony w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie w części dotyczącej oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonalności wyroku podlega zatem odrzuceniu z powodu niezachowania przymusu adwokacko-radcowskiego (art. art. 373 w związku z art. 3941 § 3 i art.

32 39821

33 k.p.c.).

34 Obowiązującego przed Sądem Najwyższym zastępstwa stron przez adwokatów lub radców prawnych nie stosuje się natomiast – zgodnie z art. 871 § 2

35 k.p.c. – w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący mogli zatem zażalenie na postanowienie w części oddalającej ich wnioski o zwolnienie od kosztów wnieść osobiście. Nie oznacza to jednak, że to zażalenie jest dopuszczalne pod względem przedmiotowym. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych nie należy do postanowień, od których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2009 r., II PZ 14/09, niepubl.). Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela ten kierunek wykładni art. 3941

36 k.p.c. To oznacza, że również zażalenie na postanowienie w części oddalającej wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 373 w związku z art. 3941

37 i art. 39821

38 k.p.c.).

39 Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.