Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2014 r., V CZ 39/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2014 r., V CZ 39/14

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 39/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 18 czerwca 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

5 SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

6 SSA del. do SN Katarzyna Polańska-Farion

7 w sprawie z powództwa C. K., A. Z.

8 i A. F.

9 przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w N.

10 o uchylenie uchwały,

11 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 czerwca 2014 r.,

12 zażalenia powoda C. K.

13 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

14 z dnia 21 lutego 2014 r.

15 oddala zażalenie i zasądza od powoda C.

16 K. na rzecz pozwanej kwotę 120 (sto dwadzieścia)

17 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

18 2

Uzasadnienie

19 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 21 lutego 2014 r. odrzucił apelację powoda C. K. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 24 maja 2013 r. na podstawie art. 373 k.p.c. jako niedopuszczalną. W uzasadnieniu wskazał, że apelacja ta została wniesiona od orzeczenia nieistniejącego. Wprawdzie powód w piśmie procesowym z dnia 7 listopada 2012 r. zgłosił, obok zawartego w pozwie żądania uchylenia uchwały walnego zgromadzenia pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia 26 czerwca 2012 r., również żądanie stwierdzenia nieważności tej uchwały, jednak Sąd Okręgowy w zaskarżonym wyroku poprzestał na orzeczeniu w przedmiocie uchylenia uchwały, oddalając powództwo w tym zakresie.

20 W zażaleniu na powyższe postanowienie powód C. K. wniósł o jego uchylenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, zarzucając Sądowi Apelacyjnemu naruszenie art. 373 w związku z art. 370 i art. 367 § 1 k.p.c. przez błędne uznanie, że apelacja została skierowana przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu.

21 W odpowiedzi na zażalenie pozwana wniosła o jej oddalenie i zasądzenie na jej rzecz od skarżącego kosztów postepowania zażaleniowego.

22 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

23 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

24 Z sentencji wyroku Sądu Okręgowego, przeciwko któremu skarżący skierował apelację oraz z uzasadnienia tego orzeczenia jednoznacznie wynika, że zawarte w nim rozstrzygnięcie odnosi się wyłącznie do żądania pierwotnie zgłoszonego w pozwie, tj. żądania uchylenia uchwały organu pozwanej Spółdzielni. Wyłącznie to żądanie zostało wskazane w komparycji wyroku jako przedmiot rozpoznania i rozstrzygnięcia i do tego tylko żądania ograniczone zostały pisemne motywy orzeczenia. Trafnie zatem Sąd Apelacyjny uznał, że apelacja powoda, wywiedziona przeciwko rozstrzygnięciu oddalającemu żądanie stwierdzenia nieważności uchwały trafiła w „próżnię”, gdyż orzeczenie taki nie zostało podjęte. Wniosku tego nie poważają skutecznie argumenty skarżącego wskazujące na 3

25 wzajemne relacje między zgłoszonymi przez niego ostatecznie żądaniami, determinujące właściwą kolejność ich rozpoznania.

26 W sytuacji, gdy sąd nie orzekł o całości żądania lub o wszystkich żądaniach pozwu, strona może - stosownie do art. 351 § 1 k.p.c. - złożyć wniosek o uzupełnienie orzeczenia; jeżeli zaś wnosi środek odwoławczy dotyczący przedmiotu nieobjętego rozstrzygnięciem w sentencji orzeczenia, to środek ten podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny z powodu braku substratu zaskarżenia. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.

27 3941

28 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.