Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2009 r., V CZ 35/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2009 r., V CZ 35/09

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 35/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 9 września 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Barbara Myszka

5 SSN Krzysztof Pietrzykowski

6 w sprawie z powództwa S. Sp. z o.o.

7 przeciwko G.W.

8 o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

10 w Izbie Cywilnej w dniu 9 września 2009 r.,

11 zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w O.

12 z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. akt [...],

13 odrzuca zażalenie.

14 2

Uzasadnienie

15 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 7 listopada 2008 r. skarżąca G.W. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.

16 Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek, jako nieuzasadniony.

17 W zażaleniu skarżąca domagała się zmiany tego postanowienia i uwzględnienia wniosku, podnosząc zarzut naruszenia art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Kognicja Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym została unormowana w art. 3941

20 k.p.c. Przepis ten, także w wersji znowelizowanej obowiązującej od dnia 22 maja 2009 r., nie przewiduje możliwości zaskarżenia w trybie zażaleniowym orzeczenia sądu drugiej instancji odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych.

21 W wyroku z dnia 31 marca 2009 r. (SK 19/08( Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że taki stan prawny jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 w związku z art. 176 ust. 1 Konstytucji (Dz. U. z 2009 r. Nr 58, poz. 486). W szczególności dlatego, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych ma charakter akcesoryjny wobec głównego celu postępowania sądowego i nie tylko nie stanowi odrębnej sprawy w rozumieniu Konstytucji, ale nawet nie jest elementem rozstrzygnięcia kończącego sprawę.

22 Zażalenie G.W. jest w konsekwencji niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941

23 § 3 k.p.c. i art. 39821

24 k.p.c.).