Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2008 r., V CZ 29/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2008 r., V CZ 29/08

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 29/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 11 czerwca 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

6 SSN Jan Górowski

7 w sprawie z wniosku O. S.

8 przy uczestnictwie M. S.

9 o podział majątku dorobkowego,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 czerwca 2008 r., zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego w J. z dnia 14 marca 2008 r., sygn. akt II Ca (…),

11 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

12 Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 marca 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania na postanowienie tego Sądu z dnia 20 grudnia 2007 r., a to z tej przyczyny, że podana wartość zaskarżenia kasacyjnego na 104000 zł jest niższa niż przewidziana w art. 5191

13 § 2 k.p.c. Zgodnie zaś z tym przepisem w sprawach o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.

14 W zażaleniu na to postanowienie uczestnik postępowania zarzucił Sądowi Okręgowemu "wadliwe przyjęcie omyłkowo podanej wartości przedmiotu zaskarżenia". Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 2

16 W tzw. sprawach działowych wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość konkretnego interesu, np. rzeczy lub praw, których objęcie lub nieobjęcie podziałem skarżący kwestionuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02). Z reguły wartość ta nie przekracza - nawet gdy orzeczenie zakwestionowano w całości - wartości udziału skarżącego uczestnika. Tylko wyjątkowo jest inaczej, na przykład wtedy, gdy uczestnik podważa zasadę podziału (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 kwietnia 2002 r., II CZ 25/02, LEX nr 54494, oraz z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 60). Z twierdzeń żalącego wynika, że jego przegrana w postępowaniu apelacyjnym polegała na nieuwzględnieniu jego stanowiska kwestionującego zaliczenie do majątku wspólnego wierzytelności pieniężnej w kwocie 217655,66 zł, co pociągnęło za sobą zasądzenie od niego na rzecz wnioskodawczyni dopłaty w kwocie137424 zł. Kwota podana w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia w sposób zbliżony do prawidłowego oddaje więc wartość przegranej żalącego przed sądem odwoławczym, co - wbrew twierdzeniom podnoszonym w zażaleniu - nie pozwala kwestionować prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia.

17 Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art.

18 3941

19 k.p.c.).