Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2007 r., V CZ 29/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2007 r., V CZ 29/07

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 29/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 18 kwietnia 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Gerard Bieniek (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Hubert Wrzeszcz

6 SSA Marta Romańska

7 w sprawie z powództwa S. P., R. S. i "M." Spółki z o.o. w G.

8 przeciwko Gminie C.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia 2007 r.,

11 zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 stycznia 2007 r.,

12 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

13 2

14 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 11.01.2007 r. odrzucił wniosek powodów o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia albowiem przekroczony został termin określony w art. 169 § 1 k.p.c. i w następstwie tego odrzucił zażalenie powodów z dnia 11.12.2006 r.

15 Powodowie wnieśli zażalenie na to postanowienie, zarzucili naruszenie art. 171 k.p.c. i domagali się jego uchylenia.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 8.06.2006 r. odrzucił skargę powodów o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem. Odpis postanowienia doręczono powodom. Pismem z 26.06.2006 r. powodowie zwrócili się o ustanowienie adwokata z urzędu i Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 13.07.2006 r. wniosek ten uwzględnił. Okręgowa Rada Adwokacka wskazała jako pełnomocnika z urzędu adw. P. K., o czym Sąd Apelacyjny pismem z dnia 5.09.2006 r. powiadomił powodów. Powodowie pismem z 6.11.2006 r. wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. W piśmie tym nie wskazali jednak przyczyn uzasadniających przywrócenia terminu, w związku z czym Sąd wezwał pismem z dnia 13.11.2006 r. o wskazanie tych przyczyn ustanowionego w sprawie pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik ten poinformował Sąd, że wobec braku kontaktu ze stroną nie może podać tych przyczyn. Następnie Sąd Apelacyjny pismem z dnia 30.11.2006 r. wezwał pełnomocnika z urzędu do dokonania czynności procesowej, której dotyczy wniosek o przywrócenie terminu, czyli złożenia zażalenia. Ta czynność została dokonana w terminie zakreślonym przez Sąd, który kwestionowanym postanowieniem odrzucił jako spóźniony wniosek o przywrócenie terminu i w konsekwencji odrzucił zażalenie powodów.

18 Kwestionując to postanowienie powodowie zarzucają, iż skoro Sąd Apelacyjny wezwał w dniu 30.11.2006 r. do uzupełnienia braków formalnych przez złożenie zażalenia i ten brak uzupełniono w terminie, to nie mógł odrzucić wniosku o przywrócenie terminu jako spóźnionego.

19 3

20 Poglądu tego nie można podzielić. Zgodnie z art. 169 § 1 – 3 k.p.c. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu z tym, że w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek oraz dokonać czynności procesowej. Jeśli powodowie zostali pismem z dnia 5.09.2006 r. powiadomieni o ustanowieniu adwokata z urzędu, to ich obowiązkiem było niezwłocznie nawiązać kontakt z tym pełnomocnikiem. Tego nie uczynili i dopiero pismem z 6.11.2006 r. złożyli wniosek o przywrócenie terminu, który nie zawierał ani podania przyczyn uzasadniających przywrócenie, ani nie dokonano wymaganej czynności procesowej (złożenia zażalenia). Sąd Apelacyjny podjął w prawdzie działania zmierzające do usunięcia tych braków, jednak przyczyn opóźnienia nie wskazano. Zasadnie więc przyjęto, iż wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony w tych okolicznościach sprawy i tej oceny nie może zmienić fakt, że na wezwanie Sądu dokonano czynności procesowej w postaci wniesienia zażalenia. Przecież w okolicznościach sprawy wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony, a jeśli tak, to należało go odrzucić. Odrzucenie zażalenia było tylko prostą konsekwencją tej czynności. Nie sposób więc utrzymywać, że odrzucenie zażalenia nie było uzasadnione. Z tych względów, na podstawie art. 3941

21 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814

22 k.p.c., zażalenie należało

23 oddalić.