Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2011 r., V CZ 22/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2011 r., V CZ 22/11

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 22/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 15 czerwca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz

5 SSN Marian Kocon

6 w sprawie ze skargi M. M.

7 o wznowienie postępowania

8 zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego

9 z dnia 10 grudnia 2009 r.,

10 w sprawie z powództwa Firmy Handlowej "T. W." Spółki z o.o.

11 w J.

12 przeciwko R. C. i M. M.

13 o zapłatę,

14 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2011 r.,

15 zażalenia M. M. na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego z dnia 2 lutego 2011 r.,

16 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

17 2

18 Pozwany M. M. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 10 grudnia 2009 r. (sygn. akt II Ca 723/09). Wyrokiem tym została oddalona apelacja pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego zasądzającego od niego - jako członka zarządu spółki z o.o. - solidarnie z innym współpozwanym odszkodowanie na podstawie art. 299 k.s.h. Skarżący powołał się na przyczynę restytucyjną określoną w art. 403 § 2 k.p.c., a mianowicie na dowód z opinii biegłego sądowego z dnia 8 października 2010 r., wydanej w innej sprawie (V GC 271/08 Sądu Rejonowego), z której wynikać miała inna data powstania obowiązku pozwanego zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości reprezentowanej spółki.

19 Postanowieniem z dnia 2 lutego 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę jako nieopartą na ustawowej podstawie (art. 410 § 1 k.p.c.), ponieważ wskazana przez skarżącego opinia biegłego została sporządzona po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie I CZ 2/07 (II Ca 723/09).

20 W zażaleniu pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, powołując się na naruszenie art. 403 § 2 k.p.c.

21 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

22 Zażalenie jest bezzasadne. Treść art. 403 § 2 k.p.c. nie budzi wątpliwości co do tego, że restytucyjny środek dowodowy musiał istnieć w poprzednim zakończonym prawomocnie postępowaniu, tu: przed prawomocnym zakończeniem sprawy z art. 299 k.s.h. (I C 22/07, II CA 723/09). Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNCP 1969, nr 12, poz. 208 oraz postanowienie z dnia 15 września 2005 r., II CZ 78/05, niepubl.).

23 Zaskarżone postanowienie jest oczywiście uzasadnione, dlatego należało zażalenie oddalić (art. 39814

24 k.p.c. w związku z art. 3941

25 § 3 k.p.c).