Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2007 r., V CZ 15/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2007 r., V CZ 15/07
Tekst
1 Sygn. akt V CZ 15/07
POSTANOWIENIE
2 Dnia 9 marca 2007 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Antoni Górski (przewodniczący)
5 SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian
6 SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
7 w sprawie ze skargi J.B.
8 przy uczestnictwie [...]
9 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 marca 2007 r.,
10 zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego w B.
11 z dnia 19 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],
12 oddala zażalenie.
13 2
Uzasadnienie
14 Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 19 grudnia 2006 r. odrzucił skargę J.B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z uwagi na wcześniejsze odrzucenie jej wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków tej skargi. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie.
15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
16 Treść uzasadnienia rozpoznawanego zażalenia nakazuje zwrócić uwagę skarżącej na fakt, że przyczyną odrzucenia skargi - wbrew jej twierdzeniu - nie było nieprzedłożenie odpowiedniej ilości jej odpisów. Skarga ta została odrzucona po wyjaśnieniu przez Sąd Najwyższy (w uzasadnieniu postanowienia z dnia 20 lipca 2006 r., wydanego w rozpoznawanej sprawie na skutek zażalenia skarżącej), że na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu nie przysługuje zażalenie. Zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zostało wydane jako orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. Było ono wynikiem wcześniejszego odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków tej skargi. W ramach zażalenia na to postanowienie skarżąca mogła, w oparciu o treść art. 380 k.p.c., wnieść również o rozpoznanie zasadności postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu. Treść zażalenia nie zawiera takiego wniosku nie tylko sformułowanego wprost, z odwołaniem się do treści art. 380 k.p.c., lecz również wyrażonego chociażby pośrednio, poprzez podnoszenie argumentów wskazujących na wadliwość postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu. W sytuacji, gdy skarżąca nie zakwestionowała faktu uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz postanowienia odrzucającego jej wniosek o przywrócenie terminu, we właściwym trybie, zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814
17 k.p.c.