Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2008 r., V CZ 120/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2008 r., V CZ 120/07

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 120/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 11 stycznia 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)

5 SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

6 SSN Irena Gromska-Szuster

7 w sprawie z powództwa J. P.

8 przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Zakładu Karnego w H.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2008 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 21 czerwca 2007 r., sygn. akt V ACa (…),

11 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

12 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda J. P. od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 9 marca 2005 r. Sąd Apelacyjny oceniają przywrócenie powodowi terminu do wniesienia apelacji uznał, że podstawą przywrócenia terminu może być nie przeszkoda w postaci braku woli dokonania czynności procesowej i czas podjęcia decyzji o jej dokonaniu, lecz obiektywnie zachodzące okoliczności stanowiące przeszkodę w podjęciu takiej czynności. Zwrócił w związku z tym uwagę, że wyrok został ogłoszony 9 marca 2005 r., a powód, pomimo że był reprezentowany w sprawie przez pełnomocnika, nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku. Sam powód został poinformowany o stanie sprawy w dniu 30 sierpnia 2005 r., zaś jego kolejny pełnomocnik otrzymał odpis postanowienia Sądu II instancji, w którym rozpoznano zażalenie powoda na odrzucenie jego wniosku 2

13 o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w marcu 2006 r. W tej sytuacji brak było podstaw do przywrócenia powodowi terminu do wniesienia apelacji, skoro została ona wniesiona dopiero 29 listopada 2006 r. Powód w zażaleniu wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie art. 168 i 169 k.p.c. polegające na błędnej ocenie przez Sąd Apelacyjny okoliczności, które w sposób oczywisty, zdaniem skarżącego, uzasadniały przywrócenie powodowi terminy do wniesienia środka odwoławczego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 Trafnie podkreślił Sąd Apelacyjny, że zgodnie z art. 169 § 1 k.p.c., uchybienie terminowi do wniesienia środka zaskarżenia, musi zostać spowodowane okolicznościami o charakterze obiektywnym. W rozpoznawanej sprawie powód powziął wiadomość o ogłoszonym w dniu 9 marca 2005 r. wyroku, już 30 sierpnia 2005 r. To, że do pełnomocnika powoda, jego żądanie aby wystąpił z wnioskiem o przywrócenie termin i złożył apelację, dotarło dopiero 24 listopada 2006 r., nie może być uznane za okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu do złożenia apelacji, który upłynęła w dniu 30 marca 2005 r. Pobyt powoda w Areszcie Śledczym, ani pozwanie poprzedniego pełnomocnika i wniesienie skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Rzecznika Praw Obywatelskich nie są same w sobie okolicznościami, które usprawiedliwić mogą tak znaczne opóźnienie w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i wniesienia apelacji. Powód nie wykazał zaś jaki był związek tych okoliczności z tak znacznym opóźnieniem w dokonaniu wspomnianych czynności procesowych.

15 Mając na uwadze, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się nieusprawiedliwione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941

16 § 3 k.p.c., oddalił zażalenie.