Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2011 r., V CZ 106/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2011 r., V CZ 106/10

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 106/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 marca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

5 SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

6 SSN Katarzyna Tyczka-Rote

7 w sprawie z wniosku O. K.

8 przy uczestnictwie Gminy W.

9 o stwierdzenie zasiedzenia,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2011 r.,

11 zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

12 z dnia 6 sierpnia 2010 r.,

13 oddala zażalenie.

14 2

Uzasadnienie

15 Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., albowiem

16 wnoszący skargę nie uzupełnił w zakreślonym terminie braku formalnego skargi. W zażaleniu na to postanowienie wskazano, że nie doręczono pełnomocnikowi wnioskodawcy wezwania do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, a znajdujący się w aktach sprawy dowód doręczenia podpisała Z. O., która nigdy nie była i do obecnej chwili nie jest pracownicą kancelarii adwokackiej pełnomocnika wnioskodawcy.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Wbrew twierdzeniem zawartym w uzasadnieniu zażalenia, wezwanie, skierowane dnia 26 czerwca 2010 r. do pełnomocnika procesowego wnioskodawcy, zostało doręczone dnia 19 lipca 2010 r. (k. 116 akt ) w trybie przewidzianym w art. 139 § 1 k.p.c. oraz w § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w sądowym w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 99, poz. 697 ze zm.). Wymienione rozporządzenie, z mocy art. 5 ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2010 r., Nr 7, poz. 45) obowiązywało w dacie doręczenia przedmiotowego pisma sądowego. Opisany w zażaleniu sposób doręczenia pisma sądowego, potwierdzony przez Z. O., obejmuje inne pismo sądowe a mianowicie odpis orzeczenia Sądu drugiej instancji z dnia 26 stycznia 2010 r. (k. 103a akt), przy czym należy podkreślić, iż wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną w ustawowym terminie, liczonym od tego doręczenia.

19 Z tych względów uzasadnione było odrzucenie przez Sąd drugiej instancji skargi kasacyjnej wnioskodawcy, której braków nie usunięto w terminie, a skierowane przeciwko temu orzeczeniu zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 39814

20 k.p.c. w związku z art. 3941

21 § 3 k.p.c.