Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2007 r., V CSK 493/06

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2007 r., V CSK 493/06

Tekst

1 Sygn. akt V CSK 493/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 23 lutego 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski

5 w sprawie z powództwa Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w C.

6 przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia w Warszawie

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 lutego 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

9 od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

10 z dnia 22 czerwca 2006 r.,

11 odrzuca skargę kasacyjną.

12 2

Uzasadnienie

13 Pozwany zaskarżył skargą kasacyjną wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 22 czerwca 2006 r. Wbrew wymogowi wynikającemu z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga

14 kasacyjna pozbawiona jest niezbędnego elementu w postaci uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie przedmiotowego wniosku nie może ograniczać się wyłącznie do przytoczenia ustawowych przesłanek spośród wymienionych w art. 3989

15 § 1 k.p.c., bez jednoczesnego

16 wskazania co świadczy w ocenie skarżącego o ich wystąpieniu. Twierdzenia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona pozwany niczym nie uzasadnił, a brakującego uzasadnienia nie może zastąpić samo uzasadnienie podstaw kasacyjnych, ponieważ obu tych elementów skargi kasacyjnej ustawodawca nie utożsamia, o czym świadczy brzmienie art. 3984

17 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. Skarżący nie

18 uzasadnił też twierdzenia, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, ponieważ trudno uznać za uzasadnienie wystąpienia tej przesłanki ustawowej sformułowanie, że polega ona na potrzebie właściwego stosowania przepisów prawnych. Niewątpliwe obiektywne istnienie takiej potrzeby nie jest równoznaczne z wystąpieniem jakiegokolwiek zagadnienia prawnego, a tym bardziej zagadnienia istotnego. Wobec powyższego, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogu określonego w art. 3984

19 § 1 pkt 3 k.p.c. przeto Sąd Najwyższy orzekł o jej

20 odrzuceniu działając na podstawie art. 3986

21 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3986

22 § 2 k.p.c.

23 O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzekano, gdyż wprawdzie powód wniósł o ich zasądzenie, to jednak domagał się nieprzyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a nie jej odrzucenia ze względów formalnych. Tymczasem w razie odrzucenia skargi kasacyjnej nie należy przyznawać kosztów postępowania kasacyjnego stronie, która w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie podniosła zarzutu, że skarga ta powinna być odrzucona (v. uzasadnienie postanowienia SN z dnia 11 stycznia 2002 r., sygn. akt III CKN 563/01, niepubl., orzeczenie SN z dnia 15 listopada 1934 r., C.II 1677/34, Zb. Orz.1935 r., poz. 204).