Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2012 r., V CSK 298/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2012 r., V CSK 298/11

Tekst

1 Sygn. akt V CSK 298/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 12 kwietnia 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Dariusz Zawistowski

5 w sprawie z powództwa S. K. i M. K.

6 przeciwko Gminie P.

7 o unieważnienie umowy sprzedaży i zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 marca 2011 r.,

9 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. przyznaje adwokatowi S. Z. od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset), powiększoną o stawkę podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodom z

10 urzędu w postępowaniu kasacyjnym i oddala wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

11 2

Uzasadnienie

12 Zgodnie z brzmieniem art. 3989

13 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę

14 kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:

15 - w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne

16 - istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów - zachodzi nieważność postępowania

17 - skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

18 Skarga kasacyjna powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 marca 2011 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na nieważność postępowania. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest bowiem podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania z uwagi na pozbawienie skarżących możności obrony ich praw. Tej podstawy nieważności postępowania skarżący upatrują w odmowie przyznania im pełnomocnika z urzędu. Okoliczności wskazane przez skarżących nie usprawiedliwiają jednak oceny, że odmowa ustanowienia na ich rzecz pełnomocnika przez sądy pierwszej i drugiej instancji nastąpiła z naruszeniem art. 117 § 5 k.p.c., co zarzucali skarżący.

19 Z tych względów orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).

20 md