Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2015 r., V CSK 148/15

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2015 r., V CSK 148/15

Tekst

1 Sygn. akt V CSK 148/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 30 września 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Iwona Koper

5 w sprawie ze skargi M. G.

6 o wznowienie postępowania

7 zakończonego prawomocnym postanowieniem

8 Sądu Rejonowego w B. z dnia 20 marca 2012 r.,

9 w sprawie z wniosku J. G.

10 przy uczestnictwie M. G., M. Gu., R.F., Gminy B. i Skarbu Państwa - Starosty Powiatowego w B.

11 o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości,

12 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 września 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej M. G.

13 od postanowienia Sądu Okręgowego w K.

14 z dnia 28 października 2014 r.,

15 odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

16 2

Uzasadnienie

17 W sprawie ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 20 marca 2012 r., stwierdzającym nabycie własności nieruchomości przez Ma. G., Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację uczestnika M. G. od postawienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 23 maja 2014 r. oddalającego skargę.

18 W skardze kasacyjnej wniesionej przez tego uczestnika od wyroku Sądu Okręgowego wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłankach określonych w art. 3989

19 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (postanowienie SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, postanowienie SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.).

22 W odniesieniu do przesłanki z art. 3989

23 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga to, by

24 przedstawione zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Chodzi o takie zagadnienie prawne, którego wyjaśnienie usunie istniejące wątpliwości i pozwoli przyjąć odpowiednią wykładnię określonych przepisów prawa.

25 Kwalifikacji takiej nie można przypisać zagadnieniu prawnemu sformułowanemu w skardze kasacyjnej uczestnika, którego istotność wiąże skarżący z doniosłością podniesionych w ramach podstaw skargi zarzutów, nie przedstawiając jednocześnie przekonującego wywodu prawnego uzasadniającego występujące na tym tle wątpliwości co do wykładni prawa.

26 3

27 Pojęcie „oczywistej zasadności skargi”, jako przesłanki jej przyjęcia do rozpoznania (art. 3989

28 § 1 pkt 4 k.p.c.) nie jest tożsame z zasadnością skargi.

29 Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Argumentacja uzasadnienia wniosku o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania, poprzestająca na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw skargi, nie daje podstaw do takiej oceny.

30 W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze po rozwagę z urzędu.

31 Z tych przyczyn na podstawie art. 3989

32 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

33 eb