Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2009 r., V CO 39/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2009 r., V CO 39/09

Tekst

1 Sygn. akt V CO 39/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 23 czerwca 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz

5 w sprawie z powództwa A.G.

6 przeciwko Z.C., I.C. i B.W.

7 o zapłatę,

8 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

9 w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2009 r.,

10 wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu dla sporządzenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie [...] Sądu Najwyższego

11 oddala wniosek.

12 2

Uzasadnienie

13 Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powoda A.G. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2007 r. Przyczyną o odrzucenia tego środka odwoławczego było nie uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (art. 3986

14 § 2 k.p.c. w związku z art. 3984

15 § 1 pkt

16 3 k.p.c.).

17 Powód wystąpił z wnioskiem o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, celem złożenia skargi o wznowienie postępowania kasacyjnego.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Sygnalizowaną podstawą skargi o wznowienie ma być art. 4011 k.p.c.,

20 wynikającą z wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 1 lipca 2008 r., SK 40/07 (Dz.U. Nr 120, poz. 779), stwierdzającego, że art. 398 § 2 i 3 k.p.c. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie – bez wezwania do usunięcia braków – skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.,

21 jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji. Należy jednak zauważyć, że skutki derogacyjne tego wyroku Trybunału nastąpiły w dacie jego publikacji, t.j. z dniem 8 lipca 2008 r., podczas gdy kwestionowane postanowienie Sądu Najwyższego zostało wydane wcześniej (27 czerwca 2008 r.), a więc w czasie gdy obowiązywał art. 3986

22 § 2 i 3 k.p.c. Postanowienie te było i jest

23 zgodne z prawem, zatem powodowi nie przysługuje skarga o wznowienie postępowania na podstawie art. 401 k.p.c. Złożenie takiej skargi jest niedopuszczalne, powodujące je odrzucenie (art. 410 § 1 k.p.c.). Wniosek powoda zmierzający do wniesienia niedopuszczalnej skargi o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadny, w związku z czym podlega oddaleniu (art. 109 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz art. 117 § 4 k.p.c.).