Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2007 r., V CNP 70/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2007 r., V CNP 70/07
Tekst
1 Sygn. akt V CNP 70/07
POSTANOWIENIE
2 Dnia 5 czerwca 2007 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Lech Walentynowicz
5 w sprawie ze skargi Z. S. i A. S.
6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w J.
7 z dnia 22 stycznia 2007 r. w sprawie ze skargi dłużników Z. S. i A. S. przy uczestnictwie W. S.
8 skarga na czynności komornika,
9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 czerwca 2007 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
10 2
11 Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 stycznia 2007 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie dłużników A. S. i Z. S. na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 12 października 2006 r. w sprawie ze skargi na czynności komornika. Uczestnicy postępowania […]w dniu 12 lutego 2007 r. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego.
12 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
13 Zgodnie z art. 871
14 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
15 obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871
16 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.
17 brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez uczestników postępowania, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.
18 Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1
19 k.p.c.
20 Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, ponieważ zawiera nieusuwalne braki. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
21 jc