Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2007 r., V CNP 67/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2007 r., V CNP 67/07

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 67/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 kwietnia 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz

5 w sprawie ze skargi W. M.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C.

7 z dnia 22 września 2005 r., w sprawie z powództwa A. B. i P.B.

8 przeciwko W. M.

9 o zapłatę,

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2007 r. odrzuca skargę.

Uzasadnienie

11 2

12 Prawomocnym wyrokiem z dnia 22 września 2005 r. Sąd Okręgowy w C. oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 16 marca 2005 r.

13 Pozwana wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej wyroku Sądu Okręgowego.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Zgodnie z art. 871

16 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

17 obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871

18 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.

19 brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez pozwaną W. M., a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

20 Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1

21 k.p.c.

22 Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248

23 § 1 k.p.c.).

24 db