Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2007 r., V CNP 64/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2007 r., V CNP 64/07

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 64/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 maja 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz

5 w sprawie ze skargi B.W.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

7 postanowienia Sądu Rejonowego w K.

8 z dnia 23 czerwca 2003 r., sygn. akt [...]

9 w sprawie z urzędu

10 przy uczestnictwie [...]

11 o zmianę kuratora spadku po J. G. S.,

12 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2007 r., odrzuca skargę.

13 2

Uzasadnienie

14 Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2003 r. Sąd Rejonowy w K. odmówił zatwierdzenia sprawozdania kuratora spadku, uchylił kuratelę spadku i orzekł o kosztach postępowania w sprawie z urzędu o zmianę kuratora spadku po J. G.S. Postanowienie zostało zakwestionowane przez B.W. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej orzeczenia, które uprawomocniło się w zaskarżonym punkcie drugim na podstawie orzeczenia Sądu Okręgowego w K. z dnia 1 czerwca 2004 r.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r. (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego mająca moc zasady prawnej z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05, OSNC 2006, nr 5, poz. 78; a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 15). Natomiast zakwestionowane orzeczenie zostało wydane 23 czerwca 2003 r. i z tej przyczyny jest niezaskarżalne tą skargą.

17 Jednocześnie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi być wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 k.p.c.). Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest

18 dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248

19 § 1 k.p.c.).