Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 2007 r., V CNP 56/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 2007 r., V CNP 56/07

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 56/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 31 maja 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Henryk Pietrzkowski

5 w sprawie z powództwa G. Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego przeciwko I. P. i Z. P.

6 o zapłatę,

7 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 maja 2007 r.,

8 skargi pozwanych o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w R.

9 z dnia 16 sierpnia 2004 r.,

10 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

11 2

12 Wniesiona przez pozwanych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 16 sierpnia 2004 r. podlegała odrzuceniu z następujących przyczyn:

13 Przepis art. 871

14 § 1 k.p.c. przewiduje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Wymóg ten obowiązuje w każdym postępowaniu przed tym Sądem, w tym również w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem. Wobec tego, że przedmiotowa skarga zastała sporządzona bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, to już z tych względów – niezależnie od tego, że nie spełnia także innych wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. - należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

15 jc