Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2014 r., V CNP 55/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2014 r., V CNP 55/13

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 55/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 kwietnia 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Dariusz Zawistowski

5 w sprawie ze skargi Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń S.A. w W.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 3 kwietnia 2013 r.,

7 sygn. akt … 231/13,

8 w sprawie z powództwa K.L. i Ł. L.

9 przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W.

10 o zapłatę,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r., odrzuca skargę.

12 2

Uzasadnienie

13 Skarga strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia z dnia 3 kwietnia 2013 r. została oparta na podstawie naruszenia prawa materialnego i naruszenia przepisów postępowania.

14 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z punktu widzenia jej wymogów powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma procesowego oraz szczególnym wymogom przewidzianym dla tego środka prawnego w art. 4245

15 § 1 k.p.c.

16 Art. 4245

17 § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia o charakterze konstrukcyjnym, niezbędne do uznania wniesionego środka za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4242

18 § 1 k.p.c. Niespełnienie przez

19 skargę któregokolwiek z wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. skutkuje jej

20 odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248

21 § 1 k.p.c.). Należy do nich między

22 i innymi wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

23 Skarżący w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w C. nie spełnił tych wymogów. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało utrwalone stanowisko, że samo wskazanie przez skarżącego, iż od zaskarżonego orzeczenia nie przysługiwała skarga kasacyjna lub skarga o wznowienie postępowania nie odpowiada wymogowi wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe w drodze innych środków prawnych. W świetle tego przepisu wymagane jest przedstawienie odpowiedniego wywodu prawnego pozwalającego uznać, że skarżący wykazał brak możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia przy pomocy dostępnych środków prawnych. Niewystarczające jest samo stwierdzenie o braku możliwości wzruszenia 3

24 zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych, nie poparte stosowną argumentacją i przytoczeniem właściwych przepisów prawa. Podobnie obowiązek uprawdopodobnienia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia niezgodnego z prawem nie może ograniczać się do wskazania potencjalnego źródła szkody.

25 Natomiast obowiązek wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne jest wymogiem odrębnym od powinności przytoczenia w skardze jej podstaw oraz ich uzasadnienia. Wskazanie zatem przez skarżącego przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które zostały naruszone przez sąd, w ramach przytoczenia podstawy skargi, nie spełnia zatem jednocześnie wymogu określonego w art. 4245

26 § 1 pkt 3 k.p.c.

27 Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1

28 k.p.c.