Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2015 r., V CNP 51/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2015 r., V CNP 51/14

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 51/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 2 kwietnia 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 w sprawie ze skargi interwenienta ubocznego G. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2014 r.

6 w sprawie powództwa D. K.

7 przeciwko V. Sp. z o.o. w M.

8 z udziałem interwenienta ubocznego G. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 2 kwietnia 2015 r.,

12 odrzuca skargę.

13 2

Uzasadnienie

14 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia interwenient uboczny wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2014 r.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Zgodnie z art. 4244

17 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane przez skarżącego art. 233 § 1 w zw. z art. 245 k.p.c. wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Przyznał to zresztą strona skarżąca zarzucając błędną ocenę wiarygodności i mocy dowodowej dowodów z dokumentów.

18 Również zarzut naruszenia art. 822 w zw. z art. 6 i art. 415 k.c. w istocie zmierza do podważenia ustaleń, dokonanych przez Sąd, w skardze zarzuca się bowiem, że Sąd błędnie przyjął, iż powód udowodnił wszystkie przesłanki odpowiedzialności deliktowej podczas gdy powód nie wykazał należytymi dowodami, w tym dowodem z opinii biegłego, przesłanki wysokości szkody. Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244 zd. 2 w zw. z art. 4248

19 § 1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).