Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2013 r., V CNP 33/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2013 r., V CNP 33/12

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 33/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 30 stycznia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski

5 w sprawie ze skargi B. T.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2010 r.,

7 w sprawie z powództwa B. T.

8 przeciwko Gminie W.

9 o nakazanie,

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2013 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

11 2

12 Wniesiona przez adwokata mgr B. T. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2010 r. pozbawiona jest jednego spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245

13 § 1 k.p.c. Skarżący nie wykazał, że została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245

14 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ na stronach 3 i 8 skargi ograniczył się tylko do stwierdzenia, że brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a nadto, że postanowienie nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną co wskazuje, że nie jest możliwa jego zmiana lub uchylenie w drodze innych środków prawnych.

15 Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245

16 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia

17 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej, pogłębionej jurydycznie argumentacji, dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz jakie argumenty przemawiają za takim stanowiskiem (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140). Argumentacji zmierzającej do wykazania w taki sposób wystąpienia tej przesłanki ustawowej skarga nie zawiera.

18 W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248

19 § 1 k.p.c.