Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2008 r., V CNP 29/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2008 r., V CNP 29/08

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 29/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 24 czerwca 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Lech Walentynowicz

5 w sprawie ze skargi T. Ł.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 16 lipca 2007 r. sygn. akt VI GCo (…) [WSC (…)] w sprawie z wniosku "W.(...)" Spółki z o.o. w Ł.

7 przy uczestnictwie To. Ł.

8 o nadanie klauzuli wykonalności,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2008 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

10 D. Ł. wniósł osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 16 lipca 2007 r. w sprawie o nadanie klauzuli wykonalności.

11 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

12 Zgodnie z art. 871

13 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

14 obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871

15 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem

16 istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.

17 2

18 Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez dłużnika, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

19 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).