Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2006 r., V CNP 161/06

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2006 r., V CNP 161/06

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 161/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 13 grudnia 2006 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz

5 w sprawie ze skargi T. D.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

7 z dnia 25 kwietnia 2006 r.,

8 w sprawie z powództwa H. K. i J. K.

9 przeciwko T. D.

10 o zapłatę,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 grudnia 2006 r., odrzuca skargę.

12 2

Uzasadnienie

13 Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2006 r. Sąd Okręgowy oddalił apelacje powodów i pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 3 października 2005 r. w sprawie o zapłatę.

14 Pozwany T. D. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej wyroku Sądu Okręgowego.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Zgodnie z art. 871

17 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

18 obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871

19 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.

20 brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez powoda, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

21 Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1

22 k.p.c.

23 Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. Zawiera bowiem nieusuwalne braki. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).