Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2010 r., V CNP 103/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2010 r., V CNP 103/09

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 103/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 kwietnia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 w sprawie z powództwa D. S.

6 przeciwko Bankowi (...) S.A. w W. I Oddziałowi w L.

7 o pozbawienie wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2010 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L.

8 z dnia 26 października 2007 r., sygn. akt VI Ga (…) (WSC (…), odrzuca skargę.

Uzasadnienie

9 Postanowieniem z 26 października 2007 r. Sąd Okręgowy w L. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w L.

10 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powód wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

11 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

12 Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia 2

13 niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nie publ. i z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.). Skarżący tego obowiązku nie spełnił; wskazał jedynie, że kwota 35 637 zł stanowi „W.P.S.” oraz stwierdził, że zobowiązanie strony powodowej do zwrotu bankowi nienależnego świadczenia uznać należy za niepowetowaną szkodę materialną znaczących rozmiarów.

14 Zgodnie z art. 4248

15 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

16 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.