Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2023 r., I ZI 53/22
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2023 r., I ZI 53/22
Sentencja
POSTANOWIENIE
1 Dnia 13 lipca 2023 r.
2 Sąd Najwyższy w składzie:
3 SSN Barbara Skoczkowska
4 po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2023 r.
5 w sprawie z wniosku pełnomocnika wnioskodawcy X. Y. o wydanie uchwały zezwalającej na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Y. Y., wniosku pełnomocnika z urzędu w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k., art. 618 pkt 11 k.p.k. i § 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015, poz. 1800 ze zm.)
6 postanowił zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. P. z Kancelarii Adwokackiej w R. kwotę 1200 (jeden tysiąc dwieście) zł, w tym 23 % VAT, z tytułu zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wnioskodawcy w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
Uzasadnienie
7 W niniejszej sprawie, Sąd Najwyższy w dniu 31 maja 2023 r., sygn. I ZI 53/22, wydał uchwałę odmawiającą zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Y. Y. za wskazane we wniosku czyny. Sąd Najwyższy jednocześnie obciążył kosztami postępowania Skarb Państwa. Na posiedzeniu w dniu 31 maja 2023 r., pełnomocnik X. Y. wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wnioskodawcy, zobowiązując się do sprecyzowania ich wysokości na piśmie. W dniu 16 czerwca 2023 r. wpłynęło do Sądu Najwyższego pismo w tym zakresie (k. 90). Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
8 Wniosek pełnomocnika wnioskodawcy X. Y., adw. A. P. jest zasadny, gdyż nie ulega wątpliwości, że adwokatowi temu należy się wynagrodzenie za udzieloną przez nią pomoc prawną z urzędu na etapie postępowania przed Sądem Najwyższym jako sądem pierwszej instancji, co wynika z przepisów powyżej wskazanych, a które winny być interpretowane zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2022 r. sygn. SK 78/21. Brak jest bowiem podstaw do różnicowania wysokości wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z wyboru z wynagrodzeniem pełnomocnika wyznaczonego przez sąd z urzędu. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
9 [M. T.]