Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2026 r., I ZB 50/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2026 r., I ZB 50/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 3 września 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Grzegorz Pastuszko

4 w sprawie radcy prawnego B.K. obwinionego o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu zasad etyki radcy prawnego z art. 80 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w zw. z art. 6, art. 8, art. 43 ust. 2, art. 44 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego na skutek kasacji obwinionego od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych z dnia 17 lutego 2025 r., sygn. […], w przedmiocie wniosku obwinionego o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego Tomasza Demendeckiego wymogów niezawisłości i bezstronności w sprawie II ZK 22/26, na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej w dniu 3 września 2026 r., z urzędu, w kwestii zawieszenia postępowania na podstawie art. 29 § 24 ustawy o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622) w zw. z art. 22 § 1 k.p.k.

5 postanawia:

6 zawiesić postępowanie w sprawie do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny spraw o sygnaturze K 21/26.

Uzasadnienie

7 Artykuł 22 § 1 k.p.k. stanowi, że jeżeli zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postępowania, a w szczególności, jeżeli nie można ująć oskarżonego albo nie może on brać udziału w postępowaniu z powodu choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby, postępowanie zawiesza się na czas trwania przeszkody.

8 Mając na uwadze treść wskazanej regulacji, Sąd Najwyższy uznaje, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka uzasadniająca jej zastosowanie. Przesłankę tę stanowi okoliczność, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie o sygn. K 21/26, wywołane wnioskiem Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z 10 sierpnia 2026 r., sygn. PP I. 4011/2/2026.

9 We wniosku tym, na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 188 pkt 1 Konstytucji RP oraz art. 14 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 2024 r. poz. 622), Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wniósł o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP następujących przepisów: 1) art. 42a § 3–14 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 334 z późn. zm.); 2) art. 23a § 4–15 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – Prawo o ustroju sądów wojskowych (Dz.U. z 2025 r. poz. 1614); 3) art. 29 § 5–25 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 2024 r. poz. 622). Unormowania te zakwestionował on jako pozostające w sprzeczności z art. 60 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 2, a także art. 178 ust. 1, art. 179 oraz art. 180 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

10 Wskazane wyżej pytanie prawne (pkt 3) dotyczy wprost regulacji normatywnych, które znajdują zastosowanie w przypadku wniosku o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności. Z tego względu nie ulega wątpliwości, że ewentualne udzielenie odpowiedzi na owe pytanie będzie miało istotne znacznie dla rozpoznania wniosku obwinionego zgłoszonego w niniejszej sprawie i dla oceny kwestii zachowania w sprawie gwarancji procesowych odnoszących się składu orzekającego.

11 Wobec tego – do czasu zakończenia postępowania, które zostało przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego zainicjowane przedstawionymi pytaniami prawnymi, przed Trybunałem Konstytucyjnym – należy zawiesić postępowanie w sprawie z wniosku obwinionego o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego Tomasza Demendeckiego wymogów niezawisłości i bezstronności w sprawie II ZK 22/26.