Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2012 r., I UZ 52/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2012 r., I UZ 52/11

Tekst

1 Sygn. akt I UZ 52/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 lutego 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Romualda Spyt (przewodniczący)

5 SSN Józef Iwulski

6 SSA Maciej Piankowski (sprawozdawca)

7 w sprawie z odwołania M. J.

8 przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

9 o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 lutego 2012 r., zażalenia ubezpieczonej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 29 września 2011 r.,

10 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

11 Postanowieniem z dnia 29 września 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pełnomocnika wnioskodawczyni M. J. od wyroku tego Sądu z dnia 25 września 2008 r., którym oddalono apelację organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 kwietnia 2007 r., którym zmieniono decyzję organu rentowego i przyznano wnioskodawczyni prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 28 stycznia 2005 r. na okres od 23 kwietnia 2006 r. do 31 stycznia 2008 r.

12 Sąd Apelacyjny wskazał, że odpis wyroku Sądu Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem doręczono wnioskodawczyni w dniu 2 grudnia 2008 r. W dniu 20 września 2011 r. radca prawny, reprezentujący wnioskodawczynię, nadał w 2

13 placówce pocztowej, skargę kasacyjną od wyroku z dnia 25 września 2008 r. wnosząc o jego uchylenie i stwierdzenie nieważności postępowania ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

14 Sąd Apelacyjny zważył, że skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, gdyż zgodnie z treścią art. 3985

15 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Skargę wniesioną po upływie terminu, niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., nieopłaconą

16 oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną, sąd drugiej instancji na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzuca na

17 posiedzeniu niejawnym.

18 Przedmiotowa skarga nadana została w placówce pocztowej w dniu 20 września 2011 r., w sytuacji gdy termin do wniesienia skargi upływał 2 lutego 2009 r. Wniesiona skarga kasacyjna jest spóźniona i jako taka podlega odrzuceniu. Powyższe czyni zbędnym rozważanie istnienia interesu prawnego ubezpieczonej w zaskarżeniu wskazanego wyroku.

19 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik wnioskodawczyni, zaskarżając orzeczenie Sądu Apelacyjnego w całości, wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

20 Pełnomocnik wnioskodawczyni oświadczył, że: prostuje oczywistą omyłkę pisarską w oznaczeniu zaskarżonego wyroku zawartą na wstępie skargi w ten sposób, że skarga kasacyjna dotyczy sprawy sygn. akt III AUa 24/11 wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 1 czerwca 2011 r.

21 Uzasadniając zażalenie pełnomocnik wnioskodawczyni oświadczył, że w sprawie zaistniała oczywista omyłka pisarska. Jest to także oczywiste w świetle pierwszego zdania uzasadnienia skargi kasacyjnej w której pełnomocnik sporządzający skargę odwołuje się do wyroku z dnia 1 czerwca 2011 r. Błąd w skardze wynika z faktu, że w stosunku do powódki w podobnym stanie prawnym i faktycznym zapadły dwa wyroki: jeden o sygn. III AUa 828/07 z dnia 25 września 2008 r. i drugi będący przedmiotem skargi o sygn. III AUa 24/11 z dnia 1 czerwca 2011 r. Obydwa wyroki dotyczą tych samych stron i oba oddalały apelację 3

22 wnioskodawczyni. Wskutek sporządzania skargi na komputerze i kilkakrotnych zmian jej treści przed opracowaniem ostatecznej wersji wkradł się błąd pisarski. Zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego oczywistym jest, że można złożyć skargę spóźnioną z przekroczeniem terminu 2 miesięcy, ale nie o ponad dwa i pół roku później. Zdaniem pełnomocnika wnioskodawczyni ta okoliczność wskazuje na oczywistość pomyłki pisarskiej.

23 Niezależnie od powyższego zażalenia pełnomocnik wnioskodawczyni złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.

24 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

25 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

26 Sąd Apelacyjny prawidłowo zakwalifikował skargę kasacyjną sporządzoną przez pełnomocnika wnioskodawczyni, jako skargę wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 25 września 2008 r. wydanego w sprawie o sygn. akt III AUa 828/07. Tak bowiem pełnomocnik wnioskodawczyni oznaczył orzeczenie, którego przedmiotowa skarga kasacyjna dotyczyła. W sposób wyraźny - nie pozwalający na inne zakwalifikowanie - wskazano, że skarga kasacyjna została wniesiona od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt III AUa 828/07. Pełnomocnik jednoznacznie oświadczył, że zaskarża wyrok z dnia 25 września 2008 r., domagając się jego uchylenia i stwierdzenia nieważności postępowania względnie uchylenia i przekazania Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

27 Sąd nie może inaczej kwalifikować przedmiotu zaskarżenia jak to określa profesjonalny pełnomocnik, a w szczególności nie może przyjmować, że wolą pełnomocnika było zaskarżenie innego orzeczenia niż wyraźnie wskazane w treści samego środka zaskarżenia. Nie ma przy tym znaczenia, czy skargę wniesiono z opóźnieniem kilkumiesięcznym, czy kilkuletnim. Ponadto wbrew twierdzeniu pełnomocnika wnioskodawczyni Sąd Apelacyjny pod sygn. akt III AUa 828/07 rozpoznał sprawę na skutek apelacji wniesionej nie przez wnioskodawczynię, lecz przez organ rentowy.

28 4

29 Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w

30 związku z art. 39821

31 k.p.c. oraz art. 39814

32 k.p.c. zażalenie oddalił.