Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 października 2024 r., I NZ 36/24

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 października 2024 r., I NZ 36/24

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 31 października 2024 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Oktawian Nawrot

4 w sprawie ze skargi M. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Opolu Lubelskim z dnia 15 maja 2024 r. wydanego w sprawie o sygn. akt I Co 258/24, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 31 października 2024 r., w przedmiocie zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w Opolu Lubelskim z 18 lipca 2024 r. sygn. I Wsc 1/24, odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

5 Postanowieniem z 18 lipca 2024 r. Sąd Rejonowy w Opolu Lubelskim odrzucił skargę M. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sadu Rejonowego w Opolu Lubelskim z dnia 15 maja 2024 r. wydanego w sprawie I Co 258/24.

6 Na powyższe postanowienie M. P. wniósł osobiście sporządzone i podpisane zażalenie.

7 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

8 Zażalenie podlegało odrzuceniu.

9 Stosownie do art. 87¹ § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

10 Przymus adwokacki ustanowiony w art. 87¹ k.p.c. obejmuje wszystkie postępowania należące do właściwości Sądu Najwyższego. Pisma procesowe sporządzone z naruszeniem art. 87¹ k.c. podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej, a środki zaskarżenia, w tym skarga kasacyjna i zażalenie, podlegają – na zasadach ogólnych i również bez wdrażania procedury naprawczej – odrzuceniu, na podstawie art. 398⁶ § 2 i 3 k.p.c., zaś w wypadku zażaleń także w związku z art. 394¹ § 3 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 10 września 2024 r., III CZ 139/24).

11 Przymusem adwokacko-radcowskim, o którym mowa w art. 87¹ § 1 k.p.c. objęte było również zażalenie na postanowienie z 18 lipca 2024 r., odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia z 15 maja 2024 r. Skarżący nie został przez Sąd Rejonowy pouczony o przymusie adwokacko-radcowskim, jednakże nie stało to na przeszkodzie odrzuceniu zażalenia z powodu braku zdolności postulacyjnej strony w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że nie stoją na przeszkodzie odrzuceniu zażalenia takie okoliczności, jak brak, czy też niepełne lub nieprecyzyjne pouczenie o sposobie zaskarżenia orzeczenia (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2018 r., I CZ 42/18).

12 Mając powyższe na uwadze, zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 398⁶ § 3 w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c.