Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2024 r., I NZ 35/24

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2024 r., I NZ 35/24

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 5 września 2024 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 Prezes SN Joanna Lemańska

4 w sprawie ze skargi B.H. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI S 519/23, na skutek zażalenia B.H. na postanowienie Sądu Najwyższego z 25 lipca 2024 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 247/24, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 5 września 2024 r.

5 odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

6 Postanowieniem z 25 lipca 2024 r., I NSP 247/24, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku B.H (dalej: Skarżącego) o zwolnienie od kosztów sądowych (pkt 1) oraz odrzucił skargę Skarżącego na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI S519/23 (pkt 2). Pismem z 23 sierpnia 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej) Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Najwyższego z 25 lipca 2024 r., I NSP 247/24, domagając się jego uchylenia i zasądzenia odszkodowania z tytułu przewlekłości postępowania.

7 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

8 Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

9 Orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady nie podlegają zaskarżeniu. Odstępstwo od tej reguły stanowiłoby wyjątek, który musiałby mieć swą wyraźną podstawę prawną (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 lutego 2017 r., II PO 1/17 i powołane w nim orzecznictwo oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 21 maja 2019 r., I NO 32/18). Sąd Najwyższy nie jest bowiem sądem powszechnym. Nie rozpoznaje sprawy w toku instancji, tak jak sąd powszechny. Rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane w ustawie.

10 Mając na uwadze, że żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania, należy uznać, że zażalenie Skarżącego nie ma prawnego oparcia.

11 Z powyższych względów zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 394¹ § 3 w zw. z art. 397 § 1¹ k.p.c.

12 Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

13 M.L.